Νέα | Ειδήσεις από Ελλάδα με άποψη. Άρθρα, εφημερίδες, καιρός. » Editorial http://www.rizopoulospost.com Βρείτε στο rizopoulospost.com ειδήσεις και τελευταία νέα από την Ελλάδα. Δείτε ο καιρός σήμερα. Διαβάστε σημερινές εφημερίδες. Thu, 18 Jan 2018 10:21:57 +0000 el hourly 1 http://wordpress.org/?v=3.8.1 Ο Νίμιτς και η σκληρή αλήθεια για το Σκοπιανό http://www.rizopoulospost.com/o-nimits-kai-i-skliri-alitheia-sto-skopiano/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=o-nimits-kai-i-skliri-alitheia-sto-skopiano http://www.rizopoulospost.com/o-nimits-kai-i-skliri-alitheia-sto-skopiano/#comments Thu, 18 Jan 2018 06:00:10 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=225714 mathiew-nimits

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης

Η αλήθεια είναι ότι σε πολλούς δεν άρεσε η τοποθέτηση από τον ειδικό διαπραγματευτή του ΟΗΕ Μάθιου Νίμιτς ότι είναι μη ρεαλιστικό να προσδοκούμε σε μια λύση στο Σκοπιανό χωρίς τον όρο «Μακεδονία». Αναμενόμενο είναι αυτό και κατανοητό σε έναν βαθμό, αλλά πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, πέρα από το να είμαστε συναισθηματικοί.

Στην πράξη, είμαστε αντιμέτωποι με μια παγιωμένη κατάσταση. Από το 1995, με την Ενδιάμεση Συμφωνία, η γειτονική χώρα έχει αναγνωριστεί ως πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Έκτοτε την έχουν αναγνωρίσει περισσότερες από 100 χώρες, περισσότερα από 100 μέλη του ΟΗΕ, όχι με την προσωρινή ονομασία, αλλά με το συνταγματικό της όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Συνεπώς, σε μια διαπραγμάτευση, κανείς ξεκινά από μια θέση μεν, αλλά προκειμένου να υπάρξει ένας συμβιβασμός πρέπει να υπάρξουν και ορισμένες παραχωρήσεις εκατέρωθεν. Κανείς ποτέ δεν συμβιβάστηκε κρατώντας τις αρχικές του θέσεις.

Περίπου αυτό μας λέει ο Μάθιου Νίμιτς βάζοντας το πλαίσιο της συζήτησης. Το είχε πει, άλλωστε, προ ημερών και ο αναπληρωτής πρωθυπουργός της γείτονος Μπουγιάρ Οσμάνι ότι πΓΔΜ και Ελλάδα συμφωνούν σε κάθε περίπτωση στη χρήση του όρου «Μακεδονία» ή παραγώγου του στην ονομασία του κράτους των Σκοπίων. Με άλλα λόγια, με δεδομένη την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί, με δεδομένο το εύρος παραχωρήσεων που μπορεί να κάνει η πΓΔΜ, όπου υπάρχει και εκεί μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία, αλλά και με βάση τις πιέσεις για ένταξη της γείτονος του ΝΑΤΟ, που το επόμενο διάστημα θα ενταθούν, είναι σαφές πως δεν μπορεί να βρεθεί λύση στο πλαίσιο της εξεύρεσης κοινού παρονομαστή χωρίς τη χρήση του όρου «Μακεδονία».

Πολλοί ισχυρίζονται πως η Ελλάδα δεν χρειάζεται να μπει καν σε αυτή τη συζήτηση, διότι δεν είναι αυτή επισπεύδουσα. Πράγματι, στην πράξη η πΓΔΜ βιάζεται περισσότερο από εμάς για να μπει στο ΝΑΤΟ και στη συνέχεια να κάνει και βήματα ένταξης στην Ε.Ε. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς θα μείνουμε αλώβητοι από τις πιέσεις που θα υπάρξουν. Γι’ αυτό και, όπως έχω ξαναγράψει, αν δεν είμαστε έτοιμοι να δεχθούμε τη χρήση του όρου «Μακεδονία», τότε θα πρέπει να έχουμε μια πολύ καλή διπλωματική απάντηση για όσα μπορεί να ακολουθήσουν. Διότι, δεύτερο Βουκουρέστι είναι πολύ δύσκολο να υπάρξει για μια σειρά από λόγους, από τις διεθνείς συμμαχίες της χώρας έως και την ουσία του ζητήματος.

Είναι σαφές και απολύτως χρήσιμο ότι κανείς δεν μπορεί να προκαταλαμβάνει την έκβαση της διαπραγμάτευσης. Αυτό είναι και το ορθό να γίνεται. Από εκεί και πέρα, όμως, δεν μπορούμε να διαπραγματευόμαστε με το κεφάλι μας χωμένο στην άμμο. Εδώ και 25 χρόνια έχει παγιωθεί ένα προηγούμενο, το οποίο έχει αναγνωρίσει ένα μεγάλο μέρος της διεθνούς κοινότητας. Πρόκειται μεν για ένα διμερές ζήτημα, με διαστάσεις, όμως. Συνεπώς, ευκταίο θα ήταν να μην πρέπει να χρησιμοποιηθεί ο όρος «Μακεδονία». Αν, όμως, είναι να προκύψει λύση με ευρύτερες σύνθετη ονομασία, αυτή θα είναι με τη χρήση του όρου.

Όσο για το σενάριο της μη λύσης: είναι εντελώς διαφορετική συζήτηση και για διαφορετική χρονική συγκυρία.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/o-nimits-kai-i-skliri-alitheia-sto-skopiano/feed/ 0
Ίσως ο ήλιος να ανατέλλει και από τη Δύση… http://www.rizopoulospost.com/isos-o-ilios-na-anatellei-kai-apo-ti-dysi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=isos-o-ilios-na-anatellei-kai-apo-ti-dysi http://www.rizopoulospost.com/isos-o-ilios-na-anatellei-kai-apo-ti-dysi/#comments Wed, 17 Jan 2018 06:00:02 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=225311 zouraris-kamenos

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης Όταν ο Άγγελος Βλάχος, πριν από περίπου έναν αιώνα, έγραφε σε ένα ποίημά του για τη χώρα που φύεται η «φαιδρά πορτοκαλέα», δεν το εννοούσε υποτιμητικά. Τουναντίον, ήθελε να αναδείξει τη μοναδικότητα της χώρας αυτής. Πράγματι, πρόκειται περί μοναδικής χώρας, απλώς είναι ζήτημα οπτικής, τι είδους είναι αυτή η μοναδικότητα. Πράγματι είναι μοναδική μια χώρα που έχει υπουργό έναν τύπο σαν τον Κώστα Ζουράρι. Μια φιγούρα που έγινε γνωστή από τα τηλεπαράθυρα της δεκαετίας του ’90 και την ικανότητά του να κατασκευάζει λέξεις, τις οποίες μόνο ο ίδιος καταλάβαινε, ο κ. Ζουράρις αναδείχθηκε σε μια από τις κυρίαρχες μορφές της νεοορθοδοξίας στη χώρα. Και, όπως και πολλά άλλα τέτοια φρούτα, βρήκε και αυτός σανίδα και όχημα στο αντιμνημόνιο. Νωρίτερα, το είχε ξαναπροσπαθήσει, πότε με το ΚΚΕ, πότε ως ανεξάρτητος υποψήφιος για τη νομαρχία στο Λασίθι, οπότε και έβγαινε στα κανάλια και μιλούσε για την ανεξαρτησία του Βραχασίου, πότε με το θνησιγενές κόμμα που είχε κάνει πριν τις ευρωεκλογές του 2009 ο Στέλιος Παπαθεμελής. Στους ΑΝΕΛ, οι οποίοι άλλωστε έπαιρναν κάθε ενδιαφερόμενο και αυτοπροτεινόμενο, ο κ. Ζουράρις βρήκε πεδίο πολιτικής έκφρασης. Πρόκειται για ένα κόμμα, στο οποίο ο καθένας μπορεί να λέει ό,τι θέλει και να μην υφίσταται συνέπειες, εκτός αν στραφεί εναντίον του αρχηγού του, οπότε τότε μαύρο φίδι που τον έφαγε. Το θυμούνται αυτό πολύ καλά αρκετοί πρώην βουλευτές των ΑΝΕΛ, αλλά και διάφορα κομματικά στελέχη, που ο Πάνος Καμμένος τους καθάρισε στεγνά. Όχι απλά βρήκε πολιτική έκφραση ο «καθηγητής» (άγνωστο το πού έχει διδάξει, ο κατά τα άλλα εξαιρετικά καλλιεργημένος κ. Ζουράρις), αλλά έγινε και υπουργός. Έπρεπε, όμως, την ίδια ώρα και να είναι υπουργός και να μην είναι, οπότε, αφού περίμενε κάτι εβδομάδες να του δώσουν ένα σοβαρό γραφείο και αρμοδιότητες, εν τέλει χρεώθηκε τα ελληνικά σχολεία της ομογένειας. Πρέπει να ξέρετε ότι, από τότε που ανέλαβε, τα έκανε τελείως μαντάρα, σε ένα ούτως ή άλλως δύσκολο πεδίο. Έπρεπε να πει κολοσσιαίες μπούρδες προκειμένου, εν τέλει, να αποχωρήσει από το αξίωμά του, στο οποίο ποτέ δεν θα έπρεπε να έχει βρεθεί. Σε ποια άλλη χώρα, άλλωστε, θα ήταν υπουργός ένας τέτοιος άνθρωπος, πολλώ δε μάλλον ένας άνθρωπος που σε μια ραδιοφωνική εκπομπή μπορεί να βρίζει οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων, να λέει ότι οι μαθητές που πάνε εκδρομές πάνε «στα μπορντέλα» και να χαρίζει και μερικά νησιά στους Τούρκους; Την ίδια ώρα, βέβαια, δεν είναι μόνο ο κ. Ζουράρις, ο οποίος ήταν και «σεσημασμένος» από το παρελθόν. Σε ποια χώρα της Ευρώπης -που είναι θεωρητικά και το μέτρο σύγκρισής μας-θα είχε μια άποψη για ένα εξαιρετικά κρίσιμο εθνικό θέμα το βασικό κόμμα ενός κυβερνητικού συνασπισμού και ο υπουργός Εξωτερικών που το διαπραγματεύεται και θα είχε μια ριζικά διαφορετική άποψη ο μικρός κυβερνητικός εταίρος και ο υπουργός Άμυνας της χώρας; Και, άντε, θεωρητικά θα μπορούσαν να έχουν διαφορετικές απόψεις. Σε ποια περίπτωση, για ένα τόσο κρίσιμο θέμα, δεν θα εγειρόταν ζήτημα δεδηλωμένης και κυβερνητικής συνοχής, αν διαπιστωνόταν αυτή η τόσο εμφανής διχοστασία; Η κατάσταση που διαμορφώνεται σε ό,τι αφορά την εθνική γραμμή για το ονοματολογικό της πΓΔΜ είναι η καλύτερη απόδειξη πως δεν μπορούμε στα σοβαρά να προσεγγίσουμε ένα θέμα αιχμής. Μπορούμε να το κάνουμε μόνο μικροπολιτικά και εργαλειακά. Ίσως, εξ αυτής της προσέγγισης, τελικά, και οι επιλογές τύπου Ζουράρι να είναι λογικές και εμείς να είμαστε οι παράλογοι. Ποιος ξέρει, ίσως και ο ήλιος να ανατέλλει από τη Δύση.]]>
http://www.rizopoulospost.com/isos-o-ilios-na-anatellei-kai-apo-ti-dysi/feed/ 0
Τα Καζίνο, οι αξιολογήσεις και οι νέες υποσχέσεις Τσίπρα http://www.rizopoulospost.com/ta-kazino-oi-aksiologiseis-kai-oi-nees-yposxeseis-tsipra/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=ta-kazino-oi-aksiologiseis-kai-oi-nees-yposxeseis-tsipra http://www.rizopoulospost.com/ta-kazino-oi-aksiologiseis-kai-oi-nees-yposxeseis-tsipra/#comments Tue, 16 Jan 2018 09:29:20 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=225484 kazino-1

Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έδωσε τη Δευτέρα στη Βουλή νέες υποσχέσεις για την πορεία της οικονομίας και κατ’ επέκταση για τη βελτίωση της κατάστασης του ελληνικού λαού. Πέτυχε να ψηφιστεί το πολυνομοσχέδιο της τρίτης αξιολόγησης, του δικού του τρίτου μνημονίου, πέτυχε επίσης να αποκτήσει ένα ακόμη μέλος στην κοινοβουλευτική του ομάδα. Σίγουρα, όμως δεν πέτυχε να πείσει την πλειοψηφία του ελληνικού λαού και δεν τελείωσε με τα πολυνομοσχέδια. Έχει τουλάχιστον ακόμη ένα, αυτό που θα έρθει ως προαπαιτούμενο για την τέταρτη και τελευταία αξιολόγηση του μνημονίου του, εκεί στις αρχές του καλοκαιριού.

Ο κ. Τσίπρας μιλώντας στη Βουλή επιχείρησε για μια ακόμη φορά να εξωραΐσει τις καταστάσεις είτε στρογγυλεύοντας στοιχεία και έννοιες είτε λέγοντας τις μισές αλήθειες -γεγονός φυσικά που δεν το κάνει μόνον αυτό, αλλά σχεδόν όλοι οι πολιτικοί.

Υποστήριξε ότι η ανεργία πέφτει, ότι το πλεόνασμα μεγαλώνει, ότι το μνημόνιο σχεδόν τελειώνει, αλλά «ξέχασε» ορισμένες μικρές λεπτομέρειες. Όπως για παράδειγμα, ότι:

Στην απασχόληση κάθε χρόνο, όλο και περισσότερο, η μερική απασχόληση και όλες οι άλλες μορφές ελαστικής εργασίας γιγαντώνονται σε βάρος της πλήρους απασχόλησης που σημαίνει και πλήρη ασφάλιση.

Το πλεόνασμα μπορεί να ξεπερνά το στόχο αλλά δεν έχει κάνει τίποτε λιγότερο από αυτό για το οποίο κατηγορούσε τον Αντώνη Σαμαρά, μιλώντας για «ματωμένο πλεόνασμα». Αντιθέτως, μάλλον έχει κάνει περισσότερα ειδικά με τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς για οφειλές λίγων εκατοντάδων ευρώ, καθώς δεν μπορεί να αγγίξει οφειλέτες πολλών εκατοντάδων χιλιάδων ή και εκατομμυρίων ευρώ.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει αλλάξει, αυτό είναι αλήθεια, ο ΣΥΡΙΖΑ απλώς το ανέχεται για να μην φύγει από την κυβέρνηση, στην προσπάθειά του να καταλάβει την εξουσία.

Για το λόγο αυτό οι βουλευτές, ψηφίζουν μέτρα -ορισμένα από αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν και σωστά- τα οποία στο πρόσφατο παρελθόν αποτελούσαν casus belli και αφορμή για διαδηλώσεις και απεργίες. Μέτρα όπως:

  • Οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί -από την 21η Φεβρουαρίου- για χρέη προς το Δημόσιο για ποσά που ξεκινούν από 500 ευρώ. Ως κατώτατο τίμημα για τα ακίνητα ορίζεται πλέον η εμπορική αξία, δηλαδή όσα πιάσει στον πλειστηριασμό, ακόμα και κάτω από την αντικειμενική τιμή της εφορίας.
  • Η περικοπή σημαντικών επιδομάτων από χιλιάδες τρίτεκνους και πολύτεκνους προς τους οποίους ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε αόριστα αναπλήρωση μέσα στο 2018.
  • Η αλλαγή του τρόπου προκήρυξης των απεργιών στα πρωτοβάθμια σωματεία.
  • Η ένταξη στο υπερταμείο 14 ΔΕΚΟ με 40.000 εργαζόμενους, με στόχο την αξιοποίηση, χωρίς να αποκλείεται και η πώληση.
  • Η σύσταση Διεύθυνσης Δίωξης Οικονομικού Εισαγγελέα στο υπουργείο Οικονομικών, που θα εκτελεί τις εισαγγελικές παραγγελίες για μεγάλες υποθέσεις φοροδιαφυγής και οι ελεγκτές θα έχουν ανακριτική αρμοδιότητα.
  • Η ίδρυση και λειτουργία νέων καζίνο σε Μύκονο, Σαντορίνη, Κρήτη και Φλώρινα, αλλά και μετακόμιση του καζίνο της Πάρνηθας στον αστικό ιστό.

 Η αντιπολίτευση

Από τη δική τους πλευρά οι ηγέτες των κομμάτων της αντιπολίτευσης κινήθηκαν επίσης στα αναμενόμενα και προβλέψιμα, όπως γίνεται συνήθως.

Για παράδειγμα, ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας εξαπέλυσε μετωπική επίθεση κατά της κυβέρνησης και προσωπικά του πρωθυπουργού. Όπως είπε ο κ. Μητσοτάκης, «σε λίγες ημέρες μπαίνουμε στο 4ο έτος διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ΑΝΕΛ. Έχουν περάσει τρία οδυνηρά χαμένα χρόνια, που θα έχουν οδυνηρές συνέπειες. Τον Αύγουστο του 2018 θα είμαστε, στην καλύτερη περίπτωση, εκεί που θα ήμασταν το 2015, αν δεν είχαν έρθει Τσίπρας και Καμμένος».

Και συνέχισε: «Παίζοντας με τις λέξεις, ο κ. Τσίπρας μίλησε για καθαρή έξοδο. Κάθε μέρα όμως έρχεται και κάποιος -χθες ήταν ο κ. Βίζερ- να μας εξηγήσει ότι καθαρή έξοδος δεν υπάρχει. Το ομολόγησε και ο κ. Σκουρλέτης, που είπε ότι δεν ξεμπερδεύουμε τον Αύγουστο, καθώς η επιτήρηση θα συνεχιστεί. Η αλήθεια είναι ότι έχετε υποθηκεύσει την χώρα για μια 5ετία με υψηλά πλεονάσματα και περικοπές».

«Αν είστε στην εξουσία το καλοκαίρι του 2018 -αντιλαμβάνομαι ότι είναι αυτοσκοπός σας- είναι προφανές ότι θα αναλάβετε και νέες υποχρεώσεις, βαριές, με άλλοθι μια ελάφρυνση του χρέους, που ήταν κεκτημένο από το 2012 αλλά δεν υλοποιήθηκε ποτέ, γιατί εσείς βάλατε την χώρα σε μια νέα περιπέτεια και κάνατε κομμάτια την αξιοπιστία της» υπογράμμισε ο κ. Μητσοτάκης, απευθυνόμενος στους κυβερνητικούς βουλευτές και τον πρωθυπουργό. Και σημείωσε: «Προκαλείτε καθημερινά μεγάλη βλάβη στην οικονομία και νομοθετείτε διατάξεις που και εσείς λέτε ότι διαφωνείτε».

Η συνέχεια

Ανεξαρτήτως αυτών, από εδώ και εμπρός η κυβέρνηση θα πρέπει να καλύψει με υπουργικές αποφάσεις και εγκυκλίους τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα που απαιτούνται για τη συμπλήρωση των 110 ώστε να εξασφαλίσει τη δόση των 6,7 δισ. ευρώ.

Κατά σειρά: οι Θεσμοί πρέπει να συντάξουν την Έκθεση Συμμόρφωσης (Compliance Report) και να την υποβάλλουν στο Euroworking Group τη Δευτέρα το πρωί πριν από το Eurogroup. Στη συνέχεια το Eurogroup θα δρομολογήσει την εκταμίευση της δόσης στις αρχές Φεβρουαρίου. Παράλληλα, κυβέρνηση και Θεσμοί δουλεύουν πάνω στη λίστα με τα 82 προαπαιτούμενα (π.χ. αντικειμενικές αξίες, πώληση λιγνιτικών της ΔΕΗ) για την τέταρτη αξιολόγηση.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/ta-kazino-oi-aksiologiseis-kai-oi-nees-yposxeseis-tsipra/feed/ 0
Η κυβέρνηση σε δρόμο σκοτεινό με αγκάθια – Σενάρια στον αέρα http://www.rizopoulospost.com/i-kyvernisi-se-dromo-skoteino-me-agkathia-senaria-ston-aera/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=i-kyvernisi-se-dromo-skoteino-me-agkathia-senaria-ston-aera http://www.rizopoulospost.com/i-kyvernisi-se-dromo-skoteino-me-agkathia-senaria-ston-aera/#comments Mon, 15 Jan 2018 08:47:58 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=225290 ypourgiko-symvoulio

Στη ζωή και στην πολιτική είναι καλό να «πλάθεις» σενάρια και γενικότερα να προετοιμάζεσαι και για το προβλέψιμο και για το απρόβλεπτο. Όμως πρέπει πάντα να έχεις στο μυαλό σου ότι τα σενάρια μπορούν να καταρριφθούν και οι σχεδιασμοί να ανατραπούν.

Έτσι και στην περίπτωση της κυβέρνησης, σήμερα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σίγουρα έχει στο μυαλό του συγκεκριμένα σενάρια για τις πολιτικές εξελίξεις. Έχει καταστεί σαφές ότι στο Μέγαρο Μαξίμου η βασική επιδίωξη είναι οι επόμενες εκλογές να διεξαχθούν το 2019.

Για το σκοπό αυτό προσεγγίζονται δύο διαφορετικές εναλλακτικές: η πρώτη εκλογές τον Μάιο του 2019 ταυτόχρονα με τις ευρωεκλογές και η δεύτερη εκλογές στην εξάντληση τετραετίας και κάλπες το Σεπτέμβριο του 2019. Αυτή είναι η εκδοχή που δημοσίως υποστηρίζει τόσο ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας όσο και τα βασικά κυβερνητικά στελέχη. Στην περίπτωση αυτή όλοι εκτιμούν πώς ταυτόχρονα θα γίνουν και οι αυτοδιοικητικές εκλογές.

Βεβαίως το σενάριο αυτό έχει μία προφανή αδυναμία. Τον Μάιο του 2019 θα έχουν προηγηθεί οι ευρωεκλογές που παραδοσιακά αποτελούν τρόπο έκφρασης δυσαρέσκειας του εκλογικού σώματος προς την εκάστοτε κυβέρνηση. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, μάλιστα, το γεγονός ότι η ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις ευρωεκλογές του 2014 αποτέλεσε την αρχή του τέλους για την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, που εκτός όλων των άλλων έχασε και τη στήριξη των ευρωπαίων εταίρων και δανειστών μας. Έτσι λοιπόν εάν δεχθούμε ότι η κυβέρνηση θα αντέξει και ότι οι εκλογές θα γίνουν μέσα στο 2019, τότε εκτιμάται ότι το πιθανότερο σενάριο είναι αυτό του Μαΐου και όχι του Σεπτεμβρίου.

Οι παράμετροι των εξελίξεων

Από εκεί και πέρα υπάρχουν δύο βασικές παράμετροι των εξελίξεων που αποτελούν αστάθμητους παράγοντες και δεν επιτρέπουν στον πρωθυπουργό να είναι σίγουρος για τις εξελίξεις.

Η πρώτη αφορά στην οικονομία και το κλείσιμο των δύο αξιολογήσεων που απομένουν -της τρίτης και της Τετάρτης- οι οποίες τις θα σημάνουν και την έξοδο από το μνημόνιο. Φυσικά το αν θα πρόκειται και καθαρή έξοδο ή θα απαιτηθεί περαιτέρω στήριξη είναι ένα ζητούμενο που σίγουρα θα διαμορφώσει σε μέγιστο βαθμό το πολιτικό αφήγημα.

Η δεύτερη παράμετρος είναι το σκοπιανό. Η κυβέρνηση που προφανώς έχει ήδη συμφωνήσει στο παρασκήνιο πως ήρθε η ώρα να λυθεί το ζήτημα, αρχικά εκτίμησε θα μπορέσει να χειριστεί Το ζήτημα με επικοινωνιακούς Όρους μεταθέτοντας το πρόβλημα στα άλλα κόμματα και κυρίως στη Νέα Δημοκρατία. Τα αγκάθια για το Μέγαρο Μαξίμου είναι σημαντικά. Αφενός η στάση της κοινής γνώμης που δεν έχει προετοιμαστεί επαρκώς όλα αυτά τα χρόνια για έναν έντιμο συμβιβασμό, όπως επιχειρείται σήμερα. Και αφετέρου η στάση του κυβερνητικού εταίρου Πάνου Καμμένου όποιος δείχνει πως δεν είναι διατεθειμένος να χάσει και το τελευταίο «πολιτικό φύλλο συκής» που του απομένει. Αντιθέτως, μοιάζει να εκτιμά πώς η κάθετη διαφωνία του στην ονομασία των Σκοπίων μπορεί να αποτελέσει ένα σωσίβιο σωτηρίας το οποίο θα το επιτρέψει να εξασφαλίσει την είσοδο του στη Βουλή, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, όπως και το 2015, όταν όλες οι δημοσκοπήσεις του έδιναν ποσοστά κάτω του 3%.

Κι αν στην οικονομία συνολικά η κυβέρνηση και ειδικότερα το επιτελείο του Μεγάρου Μαξίμου είναι πλέον καλά διαβασμένοι και έμπειροι στο ευρωπαϊκό παιχνίδι, δεν μοιάζει να είναι ίδιο για το Σκοπιανό.

Κατ’ αρχήν, όπως προσημειώθηκε, ο έως τώρα δημόσιος χειρισμός του θέματος υπακούει εμφανώς σε μικροπολιτικές σκοπιμότητες δημιουργίας εντυπώσεων. Αυτό πραγματικά δεν μπορεί να βοηθήσει τον ελληνικό λαό να αποδεχθεί -αν φυσικά είναι αυτός ο τελικός στόχος- μετά από 2,5 δεκαετίες ότι πρέπει να γίνει ένας έντιμος συμβιβασμός προκειμένου οι δύο χώρες να κλείσουν ένα σημαντικό κεφάλαιο που τους χωρίζει και να προχωρήσουν μπροστά.

Αντιθέτως, η κυβέρνηση κατάφερε, προφανώς δεν ήθελε και πολύ κόπο, να μετατρέψει την επίλυση σε ένα ζήτημα που διχάζει και αναβιώνει στιγμές του πρόσφατου παρελθόντος.

Κι αυτό ενώ ο Μάθιου Νίμιτς είχε προειδοποιήσει από τις αρχές Καλοκαιριού με την επίσκεψη στις δύο χώρες ότι το θέμα βρισκόταν σε ωρίμανση ενώ επίσης ήταν γνωστό ότι το καλοκαίρι του 2018 θα τεθεί θέμα ένταξης των Σκοπίων σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ αντιστοίχως.

Οι συνέπειες της στρατηγικής Κοτζιά

Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς ανέλαβε όλο το χειρισμό του θέματος κινούμενος με όρους μυστικής διπλωματίας, χωρίς την ενημέρωση κομμάτων και πολιτικών αρχηγών. Είναι επίσης προφανές ότι ο κ. Κοτζιάς είχε πείσει τον πρωθυπουργό πως με το «Σκοπιανό» θα μπορούσαν να καταγάγουν μια εύκολη εξωτερική και εσωτερική νίκη, υπερκερνώντας τα κόμματα, δεδομένου ότι σε όλα υπάρχουν οριζόντιες διαιρέσεις.

Ο κ. Κοτζιάς λοιπόν με την νέα του κοσμοθεωρία ότι «στη Βουλή χρειάζεται πλειοψηφία βουλευτών και όχι κομμάτων ήλπιζε ότι θα δημιουργούσε σημαντικό πρόβλημα τόσο στη Νέα Δημοκρατία όσο και στη Δημοκρατική Συμπαράταξη, αλλά προφανώς δεν εκτίμησε σωστά την επιρροή του εκλογικού σώματος και στους βουλευτές του δικού τους κόμματος. Ειδικά σε μια εποχή «ισχνών αγελάδων» κατά την οποία κάθε χαμένος σταυρός προξενεί διπλό κακό.

Είναι προφανές, λοιπόν, ότι ο δρόμος της κυβέρνησης είναι… σκοτεινός και σπαρμένος με αγκάθια.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/i-kyvernisi-se-dromo-skoteino-me-agkathia-senaria-ston-aera/feed/ 0
Ελιτίστικη και σκληρή για το Νότο η «νέα Ευρώπη» http://www.rizopoulospost.com/elitistiki-kai-skliri-gia-ton-noto-i-nea-evrwpi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=elitistiki-kai-skliri-gia-ton-noto-i-nea-evrwpi http://www.rizopoulospost.com/elitistiki-kai-skliri-gia-ton-noto-i-nea-evrwpi/#comments Sun, 14 Jan 2018 08:52:21 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=225141 europe-break2

Γράφει ο Ceteris Paribus Ο Ντράγκι εξακολουθεί να διστάζει αλλά η απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) μιλάει για το τέλος της «ποσοτικής χαλάρωσης» ως το Σεπτέμβριο του 2018. Την ίδια στιγμή, η Άνγκελα Μέρκελ και ο Μάρτιν Σουλτς ανακοίνωσαν την επίτευξη συμφωνίας σε πολιτικό πλαίσιο για το σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία. Τα δύο γεγονότα δεν έχουν υποχρεωτικά άμεση συσχέτιση, έχουν όμως κοινό παρονομαστή: η Ευρώπη της ανάκαμψης και της νέας «αρχιτεκτονικής» θα είναι μια ελιτίστικη Ευρώπη, σκληρή για τα αδύναμα μέλη της. Τόσο το τέλος της «ποσοτικής χαλάρωσης» όσο και το πλαίσιο συμφωνίας μεταξύ Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών παραπέμπουν σε μια Ευρώπη της οποίας η «αρχιτεκτονική» χωράει ακόμη λιγότερη «αλληλεγγύη» - ό,τι κι αν θα μπορούσε να σημαίνει αυτό. Από τον Ντράγκι… Το τέλος της ευρωπαϊκής «ποσοτικής χαλάρωσης» είναι σχεδόν υποχρεωτική διαδικασία. Ενώ όλοι συζητούν σχεδόν αποκλειστικά για την ανάκαμψη και τον πληθωρισμό, σαν καθοριστικά στοιχεία που οδηγούν σε αυτό το τέλος, αγνοείται ένας άλλος σημαντικός παράγοντας: οι διεθνείς οικονομικές σχέσεις. Ο ανοδικός κύκλος για την αμερικανική οικονομία αναμένεται να κορυφωθεί ως το 2020, με αποτέλεσμα όχι μόνο το τέλος της αμερικανικής «ποσοτικής χαλάρωσης», αλλά και τη διαρκή αύξηση των αμερικανικών επιτοκίων. Με τα αμερικανικά επιτόκια να αυξάνονται διαρκώς, η ΕΚΤ είναι σχεδόν υποχρεωμένη να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Αν η «ποσοτική χαλάρωση» και τα μηδενικά επιτόκια συνεχίζονταν και στην καρδιά του ανοδικού οικονομικού κύκλου, τότε πρακτικά θα ήταν… αιώνια, και υπάρχουν πολλοί και σημαντικοί λόγοι που κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί. Το τέλος της «ποσοτικής χαλάρωσης» είναι καλή είδηση για τη Γερμανία -και ιδιαιτέρως για τη Μέρκελ- και κακή είδηση για τα οικονομικά αδύναμα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης. Η γερμανική ηγεσία και τα think tanks που τη συμβουλεύουν, πίεζαν για απόσυρση αυτής της πολιτικής γιατί θεωρούσαν ότι λειτουργεί σαν αντικίνητρο για τις «μεταρρυθμίσεις», δηλαδή για την απαράβατη τήρηση των κανόνων της δημοσιονομικής ορθοδοξίας. Με απλά λόγια, θεωρούν ότι αποδυναμώνονταν τα κίνητρα των «τεμπέληδων του Νότου» να μείνουν πιστοί στις «μεταρρυθμίσεις». Από την άποψη των στενών οικονομικών συμφερόντων της Γερμανίας, με ή χωρίς «ποσοτική χαλάρωση» δεν θα υπάρξει μεγάλη διαφορά. Η Γερμανία εξοικονόμησε περίπου 300 δισ. ευρώ λόγω των σχεδόν μηδενικών επιτοκίων δανεισμού στα χρόνια της κρίσης - καθόλου αμελητέο κίνητρο για να υποστηρίζει κανείς τη δημοσιονομική ορθοδοξία. Υπήρξαν περίοδοι που οι αγορές πλήρωναν τη Γερμανία για να τη δανείσουν… Χωρίς «ποσοτική χαλάρωση» και με άνοδο των επιτοκίων του ευρώ, τα γερμανικά επιτόκια δανεισμού θα αυξηθούν αλλά λίγο. Ταυτόχρονα, η διαφορά απόδοσης των κρατικών ομολόγων των άλλων χωρών-μελών, ιδιαίτερα δε των χωρών-μελών του ευρωπαϊκού Νότου, από τα αντίστοιχα γερμανικά θα αυξηθεί. Με απλά λόγια, η Γερμανία θα δανείζεται λίγο ακριβότερα, αλλά οι άλλες χώρες μέλη θα δανείζονται πολύ ακριβότερα. Το «θηρίο» του επιτοκίου δανεισμού θα αρχίσει να βρυχάται, και η γερμανική ηγεσία ελπίζει ότι οι «τεμπέληδες του Νότου» θα λουφάξουν στη δημοσιονομική ορθοδοξία από το φόβο που θα εμπνέουν οι βρυχηθμοί του… Όσο για τον Ντράγκι, παρόλο που είναι αναγκασμένος να σκέφτεται και σαν πολιτικός, σκέφτεται κυρίως σαν κεντρικός τραπεζίτες: τον ενδιαφέρει η σταθερότητα των τιμών, ο στόχος του πληθωρισμού 2%, η τραπεζική ευστάθεια, το κριτήριο της βιωσιμότητας του χρέους και ο διεθνής νομισματικός ανταγωνισμός. …στο νέο «μεγάλο συνασπισμό» Όσα είδαν το φως της δημοσιότητας για το πλαίσιο της συμφωνίας μεταξύ Σοσιαλδημοκρατών και Χριστιανοδημοκρατών για το σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία, αποκαλύπτουν ότι αυτή η συμφωνία είναι λεόντειος υπέρ της Μέρκελ. Με βάση το ρεπορτάζ, η κωδικοποίηση των σημείων συμφωνίας είναι:
  1. Υποστήριξη των μεταρρυθμίσεων στην ευρωζώνη. Μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) σε ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, το οποίο θα βρίσκεται υπό κοινοβουλευτικό έλεγχο και υπάγεται στο ενωσιακό δίκαιο. Ενίσχυση του ρόλου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
  2. Οποιαδήποτε πρωτοβουλία «αμοιβαιοποίησης» βαρών, δηλαδή οποιαδήποτε έκφραση κοινοτικής «αλληλεγγύης», θα στηρίζεται στην αρχή της σύνδεσης του «ρίσκου» και της «ευθύνης».
  3. Κατάρτιση Προϋπολογισμού Επενδύσεων της Ευρωζώνης και αύξηση της συμβολής της Γερμανίας στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό.
  4. Εμβάθυνση των κοινών πολιτικών μεταξύ των «27» χωρών-μελών της Ε.Ε. σε όλα τα σημαντικά θέματα ευρωπαϊκής και διεθνούς πολιτικής.
  5. Δημοσιονομικός έλεγχος και οικονομική συνεργασία στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της ακραίας φοροαποφυγής.
  6. Σύναψη μiας νέας «Συμφωνίας των Ηλυσίων» μεταξύ Γερμανίας και Γαλλίας, όπως αυτή που συνήφθη το 1963 μεταξύ του Ντε Γκολ του Αντενάουερ, με έμφαση στα θέματα καινοτομίας και έρευνας.
Οι Σοσιαλδημοκράτες πήραν μια συμβολικής αξίας συμφωνία για δημιουργία «άξονα» με τον Μακρόν, δύο περιορισμένης αξίας συμφωνίες για την αναβάθμιση του ρόλου του Ευρωκοινοβουλίου (Ε.Κ.) και την υπαγωγή του ESM στον κοινοβουλευτικό έλεγχο (στον έλεγχο του υπό αναβάθμιση Ε.Κ.) και μια πιο «ζουμερή» συμφωνία για την κατάρτιση προϋπολογισμού επενδύσεων της Ευρωζώνης. Όλα αυτά θυμίζουν, αλλά είναι πολύ μακριά από τις ιδέες Μακρόν για τη νέα ευρωπαϊκή «αρχιτεκτονική»… Αντίθετα, η Μέρκελ πήρε στο ακέραιο την κατεύθυνση της πολιτικής: Επιμονή στις μεταρρυθμίσεις και «αλληλεγγύη» υπό τον αυστηρό όρο της επιμονής στη δημοσιονομική ορθοδοξία και της ανάδειξης του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) σε ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο. Η Γερμανία έχει ούτως ή άλλως το δικαίωμα του βέτο στις αποφάσεις του ESM, κατέχοντας το 28% των δικαιωμάτων ψήφου στο Δ.Σ. του, γεγονός που ντε φάκτο υπάγει τον ESM στη γερμανική διεύθυνση – ο «έλεγχος» του Ε.Κ., που οι ευρωπαϊκές συνθήκες του έχουν αφαιρέσει το δικαίωμα της απόφασης στα σημαντικά ζητήματα, έχει περισσότερο συμβολικό χαρακτήρα… Ο ελιτίστικος χαρακτήρας της Ευρώπης της νέας «αρχιτεκτονικής» ξεχειλίζει από παντού: οι αδύναμες χώρες, υπό τον «μπαμπούλα» του επιτοκίου δανεισμού από τις αγορές και του ESM που θα καραδοκεί στο νέο του ρόλο, θα είναι μονίμως στην «εντατική» της δημοσιονομικής πειθαρχίας, σε συνθήκες αύξησης των επιτοκίων και αύξησης του spread των ομολόγων των χωρών του Νότου. Όσο για το Ταμείο Επενδύσεων, το πιθανότερο είναι πως για τις χώρες του Νότου προορίζονται τα δάνεια της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ)… Όσο για την Ελλάδα, θα έπρεπε αντί να συζητούμε το τρένο της «ποσοτικής χαλάρωσης» που χάθηκε, να συζητούμε για τα επιτόκια κρατικού (και όχι μόνο) δανεισμού και τα spreads που θα αυξηθούν…]]>
http://www.rizopoulospost.com/elitistiki-kai-skliri-gia-ton-noto-i-nea-evrwpi/feed/ 0
Το blame game για το Mega και η εγγυητική του Βρυώνη http://www.rizopoulospost.com/to-blame-game-gia-to-mega-kai-i-eggyitiki-tou-vryoni/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=to-blame-game-gia-to-mega-kai-i-eggyitiki-tou-vryoni http://www.rizopoulospost.com/to-blame-game-gia-to-mega-kai-i-eggyitiki-tou-vryoni/#comments Sat, 13 Jan 2018 06:00:41 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=224924 Ratatoulis

Γράφει ο Ρατατούλης

Όλες τις προηγούμενες μέρες, στο εσωτερικό των πιστωτριών τραπεζών της Τηλέτυπος Α.Ε. επικρατούσε ένας κανονικός… πανικός, προκειμένου το κανάλι να είναι σε θέση να διεκδικήσει την αδειοδότηση. Οι τράπεζες ήταν σε καθημερινή, πολύωρη συνεννόηση με τα επιτελεία του Βαγγέλη Μαρινάκη και της οικογένειας Βαρδινογιάννη, προκειμένου να συνταχθούν τα κείμενα και να διαμορφωθεί το πλαίσιο, ώστε το Mega να διεκδικήσει μια τηλεοπτική άδεια.

 ********

Σε όλα αυτά, όμως, υπήρχε ένας αστερίσκος: αν διαφαινόταν πως οι υποψήφιοι για μια άδεια είναι περισσότεροι από τις επτά άδειες που προέβλεπε ο διαγωνισμός, τότε το Mega δεν θα μπορούσε να μπει σε διαδικασία πλειστηριασμού. Κάπως έτσι, όλοι ήταν σίγουροι πως το κανάλι θα διεκδικήσει την επαναλειτουργία του. Μέχρι το απόγευμα της παραμονής της καταληκτικής ημερομηνίας κατάθεσης των φακέλων στο ΕΣΡ, όμως, όταν έφτασαν τα μαντάτα της μη συμμετοχής στις τράπεζες. Σας λέω με βεβαιότητα ότι ανώτερα τραπεζικά στελέχη που χειρίζονταν την υπόθεση τραβούσαν τα μαλλιά τους.

 ********

Τώρα, ο ένας βασικός μέτοχος του Mega, ο Γιάννης Βαρδινογιάννης προσπαθεί να τα ρίξει στο ΕΣΡ, το οποίο, όπως είπε, δεν απάντησε σε επιστολή των μετόχων του καναλιού για το τι θα γίνει με τη συγχώνευση των εταιρειών που υπήρχαν στο μετοχικό σχήμα και αν θα πέσει «μαύρο» στο σήμα του καναλιού στο τέλος Φεβρουαρίου, αν δεν έχει γίνει ως τότε η συγχώνευση των εταιρειών.

 ********

Πάντως, για να είμαστε ειλικρινείς, το ΕΣΡ έχει λυγίσει όλους τους κανονισμούς και δεν έχει ρίξει μαύρο στο Mega εδώ και τόσους μήνες, ενώ εκπέμπει ως ενημερωτικός σταθμός και δεν μεταδίδει ούτε ένα δελτίο ειδήσεων. Η πλευρά Βαρδινογιάννη, συνεπώς, ζητούσε προνομιακή μεταχείριση του Mega από το ΕΣΡ, το οποίο στο κάτω-κάτω ήταν και αναρμόδιο σε μεγάλο βαθμό, καθώς το «μαύρο» είναι ζήτημα νομοθεσίας και άρα υπουργού.

 ********

Με άλλα λόγια, αυτό που συμβαίνει αυτή την ώρα είναι ένα blame game που ξεσπάει τελικά στην πλάτη 420 εργαζομένων που μένουν άνεργοι και οι οποίοι προσπάθησαν και στήριξαν το κανάλι, με αποτέλεσμα περί τα 50 εκ. ευρώ να εισρεύσουν στις τράπεζες από τα διαφημιστικά έσοδα, ενώ αυτοί έμειναν επί μήνες απλήρωτοι. Το Mega μόνο με θαύμα θα επαναλειτουργήσει και δεν προκύπτει από πουθενά ότι θα προσέλθει στην επαναπροκήρυξη της έβδομης άδειας, όποτε και αν γίνει αυτή. Διότι, τώρα αποδεικνύεται πως, παρά τα μεγάλα λόγια, η επαναλειτουργία του Mega ήταν μάλλον ουτοπία, στην οποία πίστευαν μόνο οι εργαζόμενοι του καναλιού, τους οποίους μερικοί από τους πιο πλούσιους ανθρώπους στη χώρα άφησαν ξεκρέμαστους.

 ********

Και, φυσικά, η κυβέρνηση δεν έκλεισε το Mega. Το κλείσιμο του Mega, όμως, βολεύει την κυβέρνηση. Και βολεύει και τους καναλάρχες, οι οποίοι επεξεργάζονται ένα μοντέλο με χαμηλότερα αμειβόμενες θέσεις εργασίες και χαμηλές «ταρίφες» ακόμα και για μεγάλα ονόματα.

Το πρόβλημα με την εγγυητική

Το ερώτημα πλέον για τον διαγωνισμό για τα κανάλια είναι αν εν τέλει θα είναι έξι αυτοί που θα πάρουν άδεια κατ’ απονομή. Διότι, είναι σαφές πως Alpha, Ant1, ΣΚΑΪ, Star και το Epsilon υπό τη νέα διοίκηση του Ιβάν Σαββίδη πληρούν τις τυπικές προϋποθέσεις. Ο Φίλιππος Βρυώνης όμως είναι ένα αίνιγμα. Ακούγεται έντονα πως έχει πάρει την εγγυητική επιστολή που προσκόμισε από μη συστημική τράπεζα, από τη στιγμή που δεν του χορήγησε την εγγυητική συστημική, λόγω έλλειψης χρόνου επεξεργασίας των εγγράφων του.

 ********

Αυτό δεν αντιβαίνει στους όρους του διαγωνισμού, αλλά θα πρέπει να τεκμηριώνεται το πόθεν έσχες των κεφαλαίων που προσκομίζει. Ο δε κ. Βρυώνης, ακόμα και αν πάρει την άδεια, θα έχει μια πρόσθετη δυσκολία. Θα πρέπει να στήσει ένα κανάλι εντελώς από την αρχή, μιας και δεν μπορεί να μετατρέψει το Extra από τοπικής εμβέλειας σε εθνικής εμβέλειας. Θα πρέπει, δε, να προσλάβει και 400 εργαζομένους. Για αρχή, πάντως, έχει δύο: τον Μένιο Φουρθιώτη και τον Μάκη Γιομπαζολιά. Πάντως η τηλεοπτική αλεπού, θα τη βρει τη λύση.

Ποιος ταύτισε την εκκλησία με τους Χρυσαυγίτες;

Προ ημερών, η εφημερίδα Καθημερινή είχε αποκλειστική διαρροή από το υπουργείο Εξωτερικών αναφορικά με την απόφαση της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου περί της μη χρήσης του όρου «Μακεδονία» στο κυοφορούμενο όνομα της πΓΔΜ. Το ερώτημα ήταν, συνεπώς, ποιος από το υπουργείο Εξωτερικών βγήκε και ταύτισε την Ιεραρχία με τις θέσεις της Χρυσής Αυγής; Η απάντηση δίνεται από το αν η διαρροή ήταν, όπως λέμε δημοσιογραφικά «κοινής λήψης». Δεν ήταν και μαθαίνω πως προέρχεται κατευθείαν από τον…ποιητή του υπουργείου. (ανατρέξτε στη στήλη της προηγούμενης εβδομάδας). Και, κάπως έτσι, αναγκάστηκε να επισπεύσει την απάντηση του στον Αρχιεπίσκοπο ο Πρωθυπουργός, μπας και το μαζέψει το πράγμα κάπως…

]]>
http://www.rizopoulospost.com/to-blame-game-gia-to-mega-kai-i-eggyitiki-tou-vryoni/feed/ 0
Τα κανάλια, το power game και η νίκη Παππά – Αλαφούζου στα σημεία http://www.rizopoulospost.com/ta-kanalia-to-power-game-i-nea-diaploki-kai-i-niki-pappa-sta-simeia/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=ta-kanalia-to-power-game-i-nea-diaploki-kai-i-niki-pappa-sta-simeia http://www.rizopoulospost.com/ta-kanalia-to-power-game-i-nea-diaploki-kai-i-niki-pappa-sta-simeia/#comments Fri, 12 Jan 2018 06:00:46 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=224752 nikos-pappas

Του Παντελή Ζαγοριανίτη

Ένα ακόμη επεισόδιο, ίσως το πιο καθοριστικό στο σίριαλ των τηλεοπτικών αδειών, παίχθηκε το μεσημέρι της Πέμπτης στα γραφεία του ΕΣΡ. Εκεί, όπου τελικά κατατέθηκαν μόλις έξι αιτήσεις για τις 7 νέες άδειες πανελλαδικής εκπομπής που είχε προκηρύξει το αρμόδιο όργανο, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης.

Η βασικότερη είδηση που προκύπτει από αυτή τη διαδικασία είναι το γεγονός ότι -όπως όλα δείχνουν- οδεύουμε προς οριστικούς τίτλους τέλους στο πάλαι ποτέ κραταιό και κυρίαρχο Mega, τουλάχιστον με τη μορφή που το γνωρίζαμε από το 1990.

Κατά τα λοιπά, ο πόλεμος που μαίνεται στο παρασκήνιο -επί περίπου δύο χρόνια- θα συνεχιστεί με αμείωτη ένταση, καθώς το τελικό ζητούμενο είναι ο πολιτικός και οικονομικός έλεγχος του τηλεοπτικού τοπίου. Και αυτό δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμη πλήρως.

Τα πρώτα ασφαλή δεδομένα

Υπάρχουν όμως ήδη ορισμένα συμπεράσματα καθώς και πολλά ζητούμενα. Ας τα δούμε με τη σειρά.

Η κυβέρνηση και προσωπικά ο υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής Νίκος Παππάς πέτυχαν μια καθαρή νίκη στα σημεία. Ενώ όλοι πίστευαν ότι με την ακύρωση -από το Συμβούλιο της Επικρατείας- του προηγούμενου διαγωνισμού, ο υπουργός είχε πέσει στο καναβάτσο έτοιμος να συνθηκολογήσει άνευ όρων, με επιμονή και φυσικά, αφού έκανε τις αναγκαίες προσαρμογές στρατηγικής, δικαιώθηκε σε τρεις -συν ένα- από τους βασικούς του στόχους:

  • Πρώτα στον ισχυρισμό ότι η αγορά δεν χωρά απεριόριστο αριθμό αδειών. Το γεγονός ότι για 7 άδειες εμφανίστηκαν μόλις 6 υποψήφιοι σημαίνει ότι αδυνατίζουν εξαιρετικά τα επιχειρήματα των καναλιών στη διαδικασία που θα ακολουθήσει στο ΣτΕ με αίτημα την ακυρότητα και του νέου διαγωνισμού. (Φυσικά, αυτή η εξέλιξη δεν είναι μονοδιάστατη όπως θα εξηγήσουμε στη συνέχεια).
  • Δεύτερον, στο ότι τα κανάλια πρέπει να πληρώνουν ένα ετήσιο καθαρό διακριτό τίμημα για τη λειτουργία τους. Μπορεί να συγκεντρωθούν τελικά κατά τι λιγότερα χρήματα από την προηγούμενη φορά, αλλά τα 210 εκατομμύρια που θα κληθούν να πληρώσουν τα 6 κανάλια σε βάθος δεκαετίας δεν είναι ασήμαντο ποσό.
  • Τρίτον, στο ότι πέτυχε -και στον τυπικά ανομολόγητο στόχο- να ξεμπερδεύει μια και καλή με το Mega, τουλάχιστον ως συμβολισμό στόχου. Προφανώς δεν τον απασχολεί στο μέλλον το ίδιο προσωπικό με άλλους ιδιοκτήτες και άλλο όνομα μπει τελικά στην τηλεοπτική αγορά. Σημειολογικά και πολιτικά είναι «νικητής».
  • Τέταρτον, παρά την αρχική του ήττα που είχε δώσει επικοινωνιακούς και πολιτικούς «πόντους» στη Νέα Δημοκρατία, το τελικό αποτέλεσμα και η... αφωνία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης δείχνουν ότι τα δεδομένα έχουν αντιστραφεί για το θέμα αυτό.

Η ουσία και το μέλλον

Αφού καταγράψουμε τους αιτούντες τις άδειες, θα πάμε στην ουσία, στο τι δηλαδή θα γίνει από εδώ και πέρα, όχι τεχνικά με βάση το νόμο αλλά με βάση το πολιτικό power game.

Αιτήσεις κατέθεσαν ο Σκάι του Γιάννη Αλαφούζου (ο άλλος μεγάλος κερδισμένος της συνολικής διαδικασίας), ο Alpha του Δημήτρη Κοντομηνά, το Star της οικογένειας Βαρδινογιάννη (με τυπικό εκπρόσωπο τον γιό του Βαρδή, Γιάννη Βαρδινογιάννη), ο ΑΝΤ 1 του Θοδωρή Κυριακού, το κανάλι Ε του Ιβάν Σαββίδη και η νεοσύστατη εταιρεία Τηλεοπτική Ελληνική (με έδρα την Κύπρο που όλα δείχνουν ότι τελικά καταλήγει στον Φίλιππο Βρυώνη).

Δεν κατέθεσαν αιτήσεις και λογικά θα κλείσουν σε ένα τρίμηνο το Mega και το Άστυ του Γιώργου Καρατζαφέρη. Το δεύτερο κανάλι του Θοδωρή Κυριακού Μακεδονία, ενδεχομένως θα μείνει ζωντανό ως την προκήρυξη των αδειών θεματικού περιεχομένου.

Κι όμως, τα πράγματα μπορεί να μην είναι όπως ακριβώς φαίνονται και να μην έχει τελειώσει το σίριαλ. Και δεν εννοούμε τις δικαστικές εξελίξεις.

Τουλάχιστον μία άδεια πανελλαδικού περιεχομένου -αυτή που έμεινε στα αζήτητα- είναι υποχρεωτικό να επαναπροκηρυχθεί. Ενδεχομένως και περισσότερες καθώς το ΕΣΡ θα κληθεί να αποφασίσει αν οι υποψήφιοι πληρούν όλους τους όρους του διαγωνισμού και άρα μπορούν να περάσουν στην επόμενη καθοριστική φάση της αδειοδότησης. Αν όχι οι όποια άδεια ή άδειες «περισσέψουν», ορισμένοι εκτιμούν ότι θα είναι τουλάχιστον μία, θα μπουν ξανά σε διαγωνιστική διαδικασία.

Οι καναλάρχες της... δεύτερης ευκαιρίας

Και ποιοι μπορεί να είναι οι υποψήφιοι καναλάρχες της δεύτερης ευκαιρίας; Αρκετοί και σημαντικοί. Σύμφωνα με πληροφορίες του Rizopoulospost.com υπάρχουν τουλάχιστον τρεις μεγάλοι παίκτες που μπορούν ανά πάσα στιγμή να ζητήσουν τηλεοπτική άδεια.

Πρώτον, το επιχειρηματικό δίδυμο Γιάννη Βαρδινογιάννη και Βαγγέλη Μαρινάκη, δηλαδή των δύο βασικών μετόχων του Mega. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή έκαναν πίσω. Στο τραπέζι από την αρχή υπήρχαν δύο σχέδια: Πρώτον να κατατεθεί φάκελος από το Mega και δεύτερον να κατατεθεί φάκελος από μια νέα εταιρεία η οποία στη συνέχεια θα ενσωμάτωνε ουσιαστικά το ίδιο το Mega (προσωπικό, ταινιοθήκη, μηχανήματα κ.λπ.) χωρίς τα τεράστια βάρη του τραπεζικού της δανεισμού και των χρεών προς τρίτους.

Τελικά, όπως δήλωσε ο ίδιος ο κ. Βαρδινογιάννης, το μεσημέρι της Πέμπτης το Mega δεν μπήκε στο διαγωνισμό γιατί εκτιμήθηκε ότι ίσως έπρεπε να μπει σε πλειοδοσία αν οι υποψήφιοι ήταν περισσότεροι από τις άδειες. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα έχουν τελειώσει. Μέσα στους επόμενους μήνες οι δύο επιχειρηματίες είναι σίγουρο ότι θα επανέλθουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Και ποιος θα ήταν ο πιθανός όγδοος υποψήφιος που φοβήθηκαν -οι μέτοχοι του Mega- ότι θα μετέτρεπε τη διαδικασία σε πλειοδοτικό διαγωνισμό;

Μα φυσικά ο Δημήτρης Μάρης. Ο μεθοδικός μαθηματικός που με τη ρευστότητα του στοιχηματικού τζόγου έχει αναδειχθεί σε παίκτη πρώτης γραμμής. Έχει συνταχθεί καθαρά στο πλευρό της κυβέρνησης όχι μόνο με τα δικά του μέσα, τον όμιλο της 24 media. Ο συνεταιρισμός του με τον Ιβάν Σαββίδη μέσω της εφημερίδας Έθνος -με την ανάληψη του μάνατζμεντ σε ότι έχει απομείνει από τον Πήγασο του στοιχηματικού συνέταιρού του Φώτη Μπόμπολα- είναι ένα σαφές δείγμα της διάταξης των δυνάμεων στην δεύτερη εποχή ΣΥΡΙΖΑ.

Οι νέοι παίκτες

Οι γνώστες του παρασκηνίου επισημαίνουν τις εμφανείς αλλά και τις υπόγειες αντιπαραθέσεις των επιχειρηματικών ομίλων που έχουν συνταχθεί καθαρά με την κυβέρνηση και την αντιπολίτευση.

Η αποχώρηση από το παιχνίδι των παραδοσιακών μιντιακών παικτών -ο Σταύρος Ψυχάρης νικημένος παραδόθηκε και στη θέση του μπήκε ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ενώ τη θέση της οικογένεια Μπόμπολα πήρε ο Ιβάν Σαββίδης- δημιουργούν τους νέους βασικούς πόλους στο χώρο των ΜΜΕ.

Όπως είναι φανερό ο πρώτος έχει συνταχθεί καθαρά με το αντικυβερνητικό μέτωπο και ήδη διεξάγονται -μάχες χαρακωμάτων- με αφορμή και τις ανοιχτές υποθέσεις του κ. Μαρινάκη με τη Δικαιοσύνη. Ο δεύτερος, όπως προσημειώθηκε αποτελεί έναν από τους εκλεκτότερους και προνομιακότερους συνομιλητές της κυβέρνησης. Όχι μόνον στο μιντιακό, αλλά και στο επιχειρηματικό επίπεδο.

Η αγορά της πάλαι ποτέ κραταιάς εφημερίδας Έθνος και του τηλεοπτικού σταθμού Ε είναι μόνον το κερασάκι των οικονομικών του δραστηριοτήτων στην Ελλάδα.

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι και οι δύο νεοι βασικοί παίκτες είναι ιδιοκτήτες σε δύο από τις λαοφιλέστερες ποδοσφαιρικές ομάδες της χώρας: Του Ολυμπιακού και του ΠΑΟΚ.

Βέβαια, το τελευταίο χρονικό διάστημα έχει προκύψει ένα ζήτημα καθώς ο νέος Μακεδονάρχης επιχειρηματίας θα πρέπει να διαχειριστεί δημόσια το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, σε σχέση με την στήριξη που απλόχερα παρέχει στην κυβέρνηση.

Το, προσώρας, επιμύθιο

Από όλα τα προσημειούμενα καθίσταται σαφές ότι, ναι μεν έκλεισε ένα κεφάλαιο, αλλά όχι και το βιβλίο. Το Rizopoulospost.com θα παρακολουθεί και θα καταγράφει τις εξελίξεις, όπως κάνει άλλωστε με όλα τα σημαντικά θέματα της επικαιρότητας.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/ta-kanalia-to-power-game-i-nea-diaploki-kai-i-niki-pappa-sta-simeia/feed/ 0
Γιατί χρειαζόταν η τοποθέτηση της Εκκλησίας στο Σκοπιανό; http://www.rizopoulospost.com/giati-xreiazotan-i-topothetisi-tis-ekklisias-sto-skopiano/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=giati-xreiazotan-i-topothetisi-tis-ekklisias-sto-skopiano http://www.rizopoulospost.com/giati-xreiazotan-i-topothetisi-tis-ekklisias-sto-skopiano/#comments Thu, 11 Jan 2018 06:30:14 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=224565 ieronimos

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης Για να είμαι ειλικρινής, δεν θυμάμαι την τελευταία φορά που πήγα να ψηφίσω στις εκλογές να μου έδωσαν και ένα ψηφοδέλτιο της Ιεράς Συνόδου για να σταυρώσω Μητροπολίτη, μαζί με το ψηφοδέλτιο του κόμματος που ψήφισα. Με αυτό το δεδομένο, δεν θυμάμαι από πού απορρέει αυτή η αδήριτη ανάγκη που έχουν οι Ιεράρχες της χώρας να τοποθετηθούν για το ονοματολογικό της πΓΔΜ. Στο μόνο που αντιλαμβάνομαι ένα ενδιαφέρον της ιεραρχίας είναι σε ό,τι αφορά την εκκλησία της πΓΔΜ, τη «Μακεδονική Αρχιεπισκοπή της Αχρίδας», όπως ονομάζεται, με την πάγια θέση της εκκλησίας να είναι ότι δεν μπορεί να γίνεται αναφορά στον όρο «Μακεδονία» στο όνομά της. Από εκεί και πέρα, όμως, και παρά τη διαφαινόμενη μετριοπαθή προσέγγιση του αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου στα θέματα των συλλαλητηρίων που κυοφορούνται για το ζήτημα, η αλήθεια είναι πως με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να επηρεάσει τη διαπραγμάτευση η στάση της Εκκλησίας. Οι ιεράρχες, καίτοι πλήρως αναρμόδιοι, επιλέγουν να τοποθετούνται για άλλη μια φορά πολιτικά και να εμπλέκονται σε υποθέσεις που αφορούν την εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας και ευρύτερα το πολιτικό σύστημα. Οι ιεράρχες δεν διαπραγματεύονται, δεν διαμορφώνουν την εθνική γραμμή, αλλά προσθέτουν στη διαμόρφωση ενός δύσκολου κλίματος στη Βόρεια Ελλάδα. Για να είμαστε ειλικρινείς, εδώ και μερικές μέρες, τα τύμπανα του πολέμου έχουν ξεκινήσει και χτυπούν κανονικά στη Μακεδονία. Οι πολίτες είναι σε αναβρασμό, πολλοί Θεσσαλονικείς έχουν θυμώσει με τις δηλώσεις του δημάρχου τους, Γιάννη Μπουτάρη, ενώ όλο και περισσότεροι βουλευτές της βορείου Ελλάδος εκφράζουν την επιθυμία ο όρος «Μακεδονία» να μην συμπεριλαμβάνεται στη σύνθετη ονομασία. Ενδεικτικό το παράδειγμα του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας Απόστολου Τζιτζικώστα, ο οποίος εξέφρασε αυτή την άποψη, προκαλώντας ευρύτερες συζητήσεις. Τι κάνει τώρα η εκκλησία; Βάζει και αυτή το δικό της, ιδιαίτερα σημαντικό λιθαράκι, στην όξυνση των πνευμάτων στην περιοχή. Στην Ελλάδα είναι γνωστό ότι η Εκκλησία λειτουργεί ως πεδίο πολιτικής ζύμωσης, ενώ οι κατά τόπους ιεράρχες έχουν και σημαντική πολιτική επιρροή. Αυτή την κακέκτυπη κατάσταση εργαλειοποιεί και πάλι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, τοποθετούμενη με σαφήνεια σε εθνικό ζήτημα, το οποίο απάδει του ρόλου της, τουλάχιστον όπως ορίζεται στο Σύνταγμα της χώρας. Διότι, η χώρα κυβερνάται με πυξίδα το Σύνταγμα. Η εκκλησία πολιτεύεται κιόλας, εκτός από το να επιτελεί τα ποιμαντικά της καθήκοντα. Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η παρέμβασή της στην περίπτωση των σχολικών βιβλίων για τα θρησκευτικά είχε μια λογική βάση, άσχετα αν συμφωνεί ή διαφωνεί κανείς με την ουσία της. Δεν ήταν, για να το συνοψίσουμε, μια παρέμβαση που δεν θα έπρεπε να αναμένεται. Σε ό,τι αφορά το ζήτημα της ονομασίας της γείτονος, όμως, η Εκκλησία ούτε διαπραγματευτική εντολή, ούτε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων θα κάτσει, ούτε στο ΝΑΤΟ θα πάει, ούτε στη Βουλή θα φέρει μια συμφωνία προς κύρωση. Με αυτά τα δεδομένα, ενισχύονται οι πιο σκληρές θέσεις για το ονοματολογικό, αυτή τη φορά και με την εκκλησιαστική βούλα. Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, το βασικό όργανο της Εκκλησίας, η οποία έχει προσφέρει και συνεχίζει να προσφέρει από διαφορετικά μετερίζια στον τόπο, δεν προσφέρει καλή υπηρεσία. Η κατάσταση είναι που είναι δύσκολη στην περιοχή, ήρθε και η παρέμβαση των ιεραρχών να την κάνει ακόμα πιο δυσχερή. Αν, δε, εν τέλει βγουν και ιεράρχες στα συλλαλητήρια που προετοιμάζονται, ακόμα και αν δεν είναι αυτές οι τεράστιες κινητοποιήσεις, τότε η κυβέρνηση θα διαπραγματεύεται, έχοντας παράλληλα να διαχειριστεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ στο εσωτερικό της χώρας. Βοήθειά μας!]]>
http://www.rizopoulospost.com/giati-xreiazotan-i-topothetisi-tis-ekklisias-sto-skopiano/feed/ 0
«Ναι σε όλα», για εκλογές την κατάλληλη στιγμή… http://www.rizopoulospost.com/nai-se-ola-gia-ekloges-thn-katallhlh-stigmh/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=nai-se-ola-gia-ekloges-thn-katallhlh-stigmh http://www.rizopoulospost.com/nai-se-ola-gia-ekloges-thn-katallhlh-stigmh/#comments Wed, 10 Jan 2018 08:55:50 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=224456 τσιπρασ1

Γράφει ο Ceteris Paribus

Η Ευρώπη είναι σε ανάκαμψη, αλλά ταλανίζεται από μια υποτροπιάζουσα πολιτική ίωση: οι ακροδεξιοί εγκαταστάθηκαν στην αυστριακή καγκελαρία, η Γερμανία βαδίζει στον πέμπτο μήνα χωρίς κυβέρνηση, ενώ έρχονται… απειλητικές οι ιταλικές εκλογές στις αρχές Μαρτίου. Με τη Γερμανία χωρίς κυβέρνηση, ό,τι σχετίζεται με τις αλλαγές στην «ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική» έχει παγώσει, αλλά μόνο σε επίπεδο αποφάσεων, αφού οι σχετικές διεργασίες… οργιάζουν. Οι Βρυξέλλες προετοιμάζονται για τον επόμενο κύκλο κρίσης, με τον ESM να μετασχηματίζεται ώστε να αναλαμβάνει τα νέα «θύματα»… για τα περαιτέρω. Ο Ντράγκι, που απέρχεται το 2019, δεν παίρνει εύκολα την απόφαση για το τέλος της «ποσοτικής χαλάρωσης» γιατί βλέπει «σκιές» στον ορίζοντα.

Υπάρχει όμως μία χώρα-μέλος που ζει στο δικό της κόσμο, όπου το κεντρικό θέμα είναι οι εκλογές! Η αντιπολίτευση τις ζητεί διαρκώς, ενώ η κυβέρνηση τις προετοιμάζει λέγοντας «Ναι σε όλα» στους δανειστές, ώστε να έχει στη συνέχεια κάποια (μικρά) περιθώρια να ασκήσει επιδοματική πολιτική ή έστω απλώς να την εξαγγείλει με κάποια περιθώρια πειστικότητας προεκλογικά.

2018: «κοινωνικό μέρισμα» γιοκ…

Η στήλη έχει στη διάθεσή της δύο πληροφορίες που από τη φύση τους είναι αδύνατο να διασταυρωθούν μέχρι τέλους, αλλά απολύτως σχετιζόμενες και πολύ εύγλωττες - καθεμιά χωριστά και ακόμη περισσότερο σε συνδυασμό.

Η πρώτη, αφορά το πρωτογενές πλεόνασμα του 2018. Ως γνωστόν, το 2018 η Ελλάδα μπαίνει στη διακεκαυμένη ζώνη των θηριωδών πρωτογενών πλεονασμάτων 3,5% του ΑΕΠ μέχρι και το 2022. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, οι δανειστές θεωρούν ότι αυτό το 3,5% δύσκολα θα επιτευχθεί, και μόνο αν κάνουν ξανά τα «στραβά μάτια» στον ετεροχρονισμό δαπανών και στη διατήρηση σε υψηλά επίπεδα των κρατικών οφειλών προς τον ιδιωτικό τομέα. Η κυβέρνηση, από την άλλη, συνδέει την ίδια της την επιβίωση με την επιδοματική πολιτική και ιδιαίτερα με το «κοινωνικό μέρισμα», που απαιτεί όχι απλώς επίτευξη του στόχου 3,5% αλλά και σημαντική υπέρβασή του. Το 2017, με πολύ μικρότερο στόχο για το πλεόνασμα, η διανομή «μερίσματος» έγινε εφικτή χάρη στη συναίνεση των δανειστών, που έκαναν τα «στραβά μάτια» - για λόγους που έχουμε επαρκώς εξηγήσει. Οι πληροφορίες λένε πως για το 2018 οι δανειστές έχουν διαμηνύσει στην κυβέρνηση πως δεν θα ξανακάνουν το ίδιο και πως πρέπει να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι… μέρισμα γιοκ. Φέτος η κυβέρνηση εξαργύρωσε την «επιταγή» του κοινωνικού μερίσματος χάρη στο ζήλο της να πει «Ναι σε όλα». Το 2018 η «επιταγή» θα είναι ακάλυπτη…

Λιγότερο κράτος με… παρκάρισμα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα

Η δεύτερη πληροφορία αφορά το «λιγότερο κράτος». Θα έπρεπε να είναι εντελώς αναμενόμενο ότι οι δανειστές δεν θα άφηναν σε εκκρεμότητα το διαρθρωτικό ζήτημα του Δημοσίου. Πέρα από όσα υπέγραψε ήδη η κυβέρνηση με το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης (πάγωμα προσλήψεων για το 2018 και 2019), με την παρούσα τρίτη αξιολόγηση το σύνολο των ΔΕΚΟ περνάει στο υπερταμείο. Όμως θα μείνει και κάτι σημαντικό για την «υπεραξιολόγηση» που θα ολοκληρωθεί στις αρχές καλοκαιριού: η «μεταφορά» δεκάδων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων από υπηρεσίες που θα ιδιωτικοποιηθούν σε υπηρεσίες του ευρύτερου δημόσιου τομέα (δήμους, νοσοκομεία κ.λπ.). Η κυβέρνηση θα το παρουσιάσει σαν μια ορθολογικότερη ανακατανομή προσωπικού (έχει ήδη υποσχεθεί ενίσχυση των νοσοκομείων με προσωπικό, ενώ έρχονται και δημοτικές εκλογές το 2019…), αλλά η φάβα έχει και «λάκκο»: αυτό το «παρκάρισμα» στον ευρύτερο δημόσιο τομέα μπορεί να αποδειχτεί μεταβατικό προς την… έξοδο – οι σχετικές ρυθμίσεις θα ακολουθήσουν, ενδεχομένως από την επόμενη κυβέρνηση! Η πληροφορία είναι «επί της αρχής» και δεν συνοδεύεται ακόμη από συγκεκριμένες λεπτομέρειες, τις οποίες θα μάθουμε εν καιρώ.

Το πολυνομοσχέδιο που υλοποιεί τις δεσμεύσεις της κυβέρνησης για την τρίτη αξιολόγηση είναι το χαρακτηριστικότερο έως σήμερα δείγμα του «Ναι σε όλα»! Η κυβέρνηση που υποτίθεται είναι ο «υπερασπιστής» του δημόσιου τομέα υπογράφει τη μεγαλύτερη και μαζικότερη στην ελληνική ιστορία ιδιωτικοποίηση δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών. Δεν το κάνει από απλή απελπισία αλλά από υπολογισμό. Λέγοντας το «Ναι σε όλα» ζητάει μόνο ένα: τη δυνατότητα να φύγει την κατάλληλη στιγμή πλήρης δόξης (για την «έξοδο από τα μνημόνια») και… εξαγγελιών.

Οι εξελίξεις προδιαγράφουν αυτή την κατάλληλη στιγμή όλο και σαφέστερα: το ερχόμενο «βαθύ» φθινόπωρο… Όταν θα μπορεί να εξαγγείλει πολλά χωρίς να διαψευστεί και να φορτώσει τη μη υλοποίησή τους στον επόμενο! Η κ. Αχτσιόγλου, με την προαναγγελία της αύξησης του κατώτατου μισθού έκανε ήδη την αρχή. Ύστερα από τον Αύγουστο, οι εξαγγελίες θα πάρουν τη μορφή εκλογικού προγράμματος!

]]>
http://www.rizopoulospost.com/nai-se-ola-gia-ekloges-thn-katallhlh-stigmh/feed/ 0
Προσοχή στα «παράθυρα ευκαιρίας» και δώρα φέροντα… http://www.rizopoulospost.com/prosoxi-sta-parathyra-eukairias-kai-dora-feronta/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=prosoxi-sta-parathyra-eukairias-kai-dora-feronta http://www.rizopoulospost.com/prosoxi-sta-parathyra-eukairias-kai-dora-feronta/#comments Tue, 09 Jan 2018 06:30:00 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=224258 SHMAIES-ELLADA-SKOPIA-EU

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης Ακούω, ομολογουμένως, τον πρωθυπουργό να υιοθετεί έναν προσεκτικό τόνο τις προηγούμενες ημέρες σε ό,τι αφορά τη διαπραγμάτευση για το ονοματολογικό της πΓΔΜ, κάνοντας λόγο μόνο για «παράθυρο ευκαιρίας» για την εξεύρεση λύσης. Από την άλλη, ο ομόλογός του Ζόραν Ζάεφ κάνει μεγαλύτερα ανοίγματα, λέγοντας ότι δεν προσέρχεται με κόκκινες γραμμές στη συζήτηση και τονίζοντας ότι μπορεί να σκεφτεί ακόμα και μετονομασία του αεροδρομίου της πΓΔΜ, εφόσον αυτό τεθεί από την ελληνική πλευρά. Για να είμαστε ειλικρινείς, η στάση του πρωθυπουργού είναι και η ενδεδειγμένη. Δεν είναι υποχρεωτικό να καλλιεργείται από τη δική μας πλευρά υπέρμετρη προσδοκία για την ένταξη της γείτονος στη νατοϊκή ομπρέλα. Είναι σαφές πως, στο παρασκήνιο, η συζήτηση έχει μπει στη ουσία, κατά τρόπο που εμείς ούτε γνωρίζουμε, ούτε θα ήταν και απολύτως σκόπιμο να γνωρίζουμε. Βέβαια, κάνω την παρένθεση για να τονίσω ότι θα έπρεπε να υπάρχει θεσμική ενημέρωση της αντιπολίτευσης και, αν όχι τώρα, θα πρέπει σίγουρα να υπάρξει μετά τον νέο κύκλο επαφών των εθνικών διαπραγματευτών υπό τον κ. Μάθιου Νίμιτς. Υπό το ανωτέρω πρίσμα, συνεπώς, η ελληνική πλευρά οφείλει να πορεύεται στη διαπραγμάτευση έχοντας ως πυξίδα το ότι ο διάβολος μπορεί να κρύβεται στις λεπτομέρειες. Η ονομασία που θα προκύψει δεν μπορεί παρά να είναι σύνθετη με γεωγραφικό προσδιορισμό μεν, αλλά για όλες τις χρήσεις δε. Και την ίδια ώρα, θα πρέπει να υπάρξει ταύτιση για μια σειρά άλλων θεμάτων, προκειμένου να μπορούμε να κάνουμε λόγο για συνολική συμφωνία. Ο χρόνος είναι λίγος ώστε να καταλήξουν σε μια πλήρως αποδεκτή λύση για όλες τις πλευρές. Από εκεί και πέρα, όμως, λόγω των διεθνών ισορροπιών, της αμερικανικής και της ευρωπαϊκής πίεσης, είναι τώρα ένα καλό momentum προκειμένου το θέμα να πάψει να απασχολεί την εξωτερική μας πολιτική και να αναλίσκουμε εθνικό πολιτικό κεφάλαιο σε αυτό. Είναι σαφές, δε, πως θα υπάρξουν δυσκολίες. Ήδη, στη Μακεδονία ακούγονται τα τύμπανα του πολέμου, μαζεύονται υπογραφές, ετοιμάζονται συλλαλητήρια, η εκκλησία είναι σε αναβρασμό, ενώ κάποιοι πιο προωθημένοι κάνουν λόγο ακόμα για μια Λέγκα του Βορρά που βρίσκεται στα σκαριά. Και αυτές οι δυσκολίες θα είναι δύσκολα διαχειρίσιμες για τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, πλην όμως καμιά φορά ορισμένες εθνικές εκκρεμότητες πρέπει να κλείνουν, ακόμα και αν η απόφαση είναι αντιδημοφιλής. Πρέπει, όμως, στην κυβέρνηση να κρατούν τη μπάλα χαμηλά. Οι Σκοπιανοί εμφανίζονται εξαιρετικά διαλλακτικοί, αλλά και εκεί οι κοινοβουλευτικές ισορροπίες είναι λεπτές. Συνεπώς, το περιθώριο παραχωρήσεων που έχουν είναι συζητήσιμο, εκτός και αν οι ΗΠΑ πιέσουν τόσο αποφασιστικά, ώστε να αρθούν αυτές οι ενστάσεις που θα υπάρχουν. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πρέπει να προσέχουμε. Και η κυβέρνηση πρέπει να θυμάται πως όσο στενεύουν τα χρονικά περιθώρια, τόσο οι πιέσεις θα κλιμακώνονται. Θα πρέπει συνεπώς ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας να έχει ένα σαφές πλάνο για το τι μέλλει γενέσθαι, σε περίπτωση που φτάσουμε στον Μάιο χωρίς συγκριμένα αποτελέσματα, με τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ να ακολουθεί. Θα έχει τρεις επιλογές τότε:
  • να πιέσει αυτός με τη σειρά του για μια αποδεκτή και για την ελληνική πλευρά συμφωνία,
  • να δεχθεί ονομασία της πΓΔΜ μόνο για χρήση στο ΝΑΤΟ ή
  • να απειλήσει εκ νέου με βέτο, όπως ο Καραμανλής το 2008.
Όλα αυτά είναι σενάρια, αλλά αυτέ οι διπλωματικές διεργασίες απαιτούν καλή και λεπτομερή προετοιμασία επί όλων των πιθανών ατραπών, προκειμένου να είμαστε έτοιμοι. Ας ελπίσουμε πως στη διαπραγμάτευση που θα ξεκινήσει σε λίγες μέρες θα προσέλθουμε -και πάλι- με νηφαλιότητα, ψυχραιμία και φειδώ.]]>
http://www.rizopoulospost.com/prosoxi-sta-parathyra-eukairias-kai-dora-feronta/feed/ 0
Επανάσταση στην ασφάλιση: Πανευρωπαϊκό ατομικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα το 2019 http://www.rizopoulospost.com/epanastasi-stin-asfalisi-erxetai-to-paneuropaiko-atomiko-asfalistiko-programma/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=epanastasi-stin-asfalisi-erxetai-to-paneuropaiko-atomiko-asfalistiko-programma http://www.rizopoulospost.com/epanastasi-stin-asfalisi-erxetai-to-paneuropaiko-atomiko-asfalistiko-programma/#comments Mon, 08 Jan 2018 06:30:59 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=224122 pension-investments

Μια πραγματική επανάσταση στον τομέα των συντάξεων και μάλιστα πανευρωπαϊκά προετοιμάζεται μεθοδικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αναμένεται να λάβει τη μορφή Κανονισμού που θα εφαρμοστεί υποχρεωτικά σε όλα τα κράτη μέλη μέσα στο 2019.

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, εντός του Ιανουαρίου 2018 θα πρέπει να υπάρξει έκθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το θέμα.

Πρόκειται για ένα πρωτοποριακό πανευρωπαϊκό ατομικό συνταξιοδοτικό πρόγραμμα PEPP, το οποίο στρέφει τους ασφαλισμένους προς τα συμπληρωματικά ατομικά ασφαλιστικά συμβόλαια, που θα έχουν ενιαία ισχύ σε όλες τις χώρες της Ένωσης.

Τι είναι το PEPP

Το Πανευρωπαϊκό Ατομικό Συνταξιοδοτικό Προϊόν (Pan-European Private Pension Product - PEPP) είναι ένα ιδιότυπο συνταξιοδοτικό πρόγραμμα. Εντάσσεται στον τρίτο πυλώνα ασφάλισης, εκεί δηλαδή όπου είναι τα εθελοντικά προγράμματα.

Η ιδιομορφία του έγκειται στην καθιέρωση κοινών παραμέτρων που έχει και θα εφαρμόζονται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με τη λήξη του θα παρέχει ένα εφάπαξ ποσό ή σύνταξη στον ασφαλισμένο, ακολουθώντας μια τυποποίηση με κοινά χαρακτηριστικά σε όποιο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αν πωλείται.

Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ουσιαστικά καλύπτει την όλο και αυξανόμενη κινητικότητα των πολιτών σε διάφορες χώρες της Ε.Ε. και την εργασία σε διαφορετικές χώρες. Διασφαλίζει την ισχύ και τη μεταφορά του προγράμματος σε οποιαδήποτε χώρα. Για παράδειγμα, κάποιος που έχει εργαστεί πέντε χρόνια στην Ελλάδα και έχει επιλέξει το PEPP μπορεί να μεταφέρει τον λογαριασμό του σε όποια χώρα της Ευρώπης επιλέξει να μετακινηθεί, είτε στον ίδιο πάροχο που το είχε αγοράσει είτε σε άλλη εταιρεία.

Πρόγραμμα αποταμίευσης

Το πρόγραμμα μπορούν να προσφέρουν όσοι φορείς ασχολούνται με προγράμματα ασφάλισης. Δηλαδή οι πάροχοι δεν περιορίζονται μόνο στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά επεκτείνονται σε συνταξιοδοτικά ταμεία, επιχειρήσεις επενδύσεων, διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων, τράπεζες κ.τ.λ.

Στην πρόταση προβλέπεται τα προϊόντα PEPP να αδειοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Συντάξεων (EIOPA), την ευρωπαϊκή αρχή δηλαδή που εποπτεύει τις ασφαλίσεις.

Πρόκειται για πρόγραμμα «μακροχρόνιας αποταμίευσης» στο οποίο είτε θα απαγορεύεται είτε θα είναι οικονομικά ασύμφορη η πρόωρη εξαγορά του κεφαλαίου. Είναι ένα προϊόν συμπληρωματικής σύνταξης, αγοράζεται εθελοντικά και έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να έχει ίδια βασικά χαρακτηριστικά σε όλα τα κράτη-μέλη.

Σύμφωνα με την πρόταση, τα κράτη-μέλη έχουν το περιθώριο να διαμορφώσουν τους άλλους όρους που σχετίζονται με τη φάση συσσώρευσης.

Στους όρους αυτούς μπορεί να περιλαμβάνονται:

  • Τα όρια ηλικίας για την έναρξη της φάσης συσσώρευσης.
  • Η ελάχιστη διάρκεια της φάσης συσσώρευσης.
  • Το μέγιστο και το ελάχιστο ύψος των εισφορών και της συνέχισής τους.
  • Οι όροι για την εξαγορά πριν από την ηλικία συνταξιοδότησης σε περίπτωση ιδιαίτερων δυσκολιών.

Επίσης αφήνει τον καθορισμό των περισσότερων όρων που σχετίζονται με τη φάση αποσυσσώρευσης στη διακριτική ευχέρεια των κρατών-μελών.

Συγκεκριμένα:

  • Τον καθορισμό της ηλικίας συνταξιοδότησης.
  • Την υποχρεωτική σύνδεση μεταξύ συμπλήρωσης της ηλικίας συνταξιοδότησης και έναρξης της φάσης αποσυσσώρευσης.
  • Την ελάχιστη περίοδο ένταξης σε ένα καθεστώς PEPP.
  • Τη μέγιστη ηλικία πριν από τη συμπλήρωση της ηλικίας συνταξιοδότησης για δυνατότητα ένταξης σε καθεστώς PEPP.

Το πρόγραμμα δεν είναι προϊόν επαγγελματικής ασφάλισης, καθώς το σχέδιο του Κανονισμού δεν αναφέρει πουθενά πως συνδέεται με την επαγγελματική ιδιότητα του ενδιαφερομένου. Μπορεί να ενταχθεί οποιοσδήποτε επιθυμεί, είτε εργάζεται είτε όχι.

«Αντίδοτο» για τη μείωση των συντάξεων

Στόχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι η ενίσχυση των συνταξιοδοτικών προγραμμάτων της Ευρώπης, ενώ ταυτοχρόνως δίδεται διέξοδος -μέσω του τρίτου πυλώνα- στο πρόβλημα της συνεχούς μείωσης των συντάξεων, αλλά και ώθηση στους θεσμικούς επενδυτές για συλλογικές επενδύσεις, μέσω της συσσώρευσης συνταξιοδοτικών εισφορών. Σύμφωνα με ευρωπαϊκή μελέτη, η υιοθέτηση της πρότασης θα έχει ως αποτέλεσμα αύξηση των επενδύσεων σε 2,1 τρισ. ευρώ ως το 2030, έναντι 1,4 τρισ. ευρώ χωρίς το συγκεκριμένο πρόγραμμα.

Στόχο έχει τη δημιουργία μιας μεγάλης αγοράς συντάξεων του τρίτου πυλώνα που θα δώσει ώθηση στους θεσμικούς επενδυτές για συλλογικές επενδύσεις μέσω της συσσώρευσης συνταξιοδοτικών εισφορών. Σύμφωνα με ευρωπαïκή μελέτη η υιοθέτησή του θα είχε ως αποτέλεσμα αύξηση των επενδύσεων σε 2,1 τρισ. ευρώ ως το 2030, έναντι 1,4 τρισ. ευρώ χωρίς το PEPP (αύξηση περίπου 700 εκατ. ευρώ).

Η ελληνική εφαρμογή

Στη χώρα μας το συγκεκριμένο πρόγραμμα εκτιμάται ότι θα δώσει λύσεις στην πλήρη κατάρρευση που έχει υποστεί ο δεύτερος πυλώνας της επικουρικής ασφάλισης.

Ενδεικτική των περιθωρίων ανάπτυξης των ατομικών προγραμμάτων στην Ελλάδα, ως συμπληρωματική λύση στην κύρια σύνταξη, μετά την κατάρρευση των επικουρικών ταμείων, είναι η τεράστια κινητικότητα που παρατηρείται την περίοδο αυτή στην αγορά των ασφαλιστικών εταιρειών που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας.

Οι εξαγορές μεταξύ των εταιρειών, η είσοδος νέων παικτών στην ελληνική αγορά και ο διαγκωνισμός για το μερίδιο της πίτας καταδεικνύουν τα όσα αναμένεται να συμβούν τα επόμενα χρόνια στον χώρο των συνταξιοδοτικών προγραμμάτων ασφάλισης.

Ανεξάρτητο από την εθνική σύνταξη

«Η συζήτηση - επιστημονική, πολιτική, κοινωνική - για το κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα κατά τη μεταμνημονιακή περίοδο έχει ήδη ξεκινήσει» σημειώνει ο κ. Σάββας Ρομπόλης, ομότιμος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου, και προσθέτει: «Σε αυτήν, προτείνεται η διατήρηση της εθνικής και της ανταποδοτικής σύνταξης, όπως έχει διαμορφωθεί με τις μνημονιακές πολιτικές της περιόδου 2010-2021, και επιπλέον διατυπώνεται η πρόταση της πλήρους αναμόρφωσης της επικουρικής ασφάλισης, προκειμένου να καταλήξει σταδιακά σε ένα περισσότερο ευέλικτο σύστημα και με δυνατότητα επιλογών:

  • α) μιας επικουρικής ασφάλισης για όλους και με κίνητρο συμμετοχής,
  • β) κεφαλαιοποίησης των εισφορών των νέων ασφαλισμένων, ώστε οι εισφορές να αποκτήσουν χαρακτήρα αποταμίευσης, και
  • γ) ενοποίησης των εισφορών της επικουρικής και της εφάπαξ παροχής σε μία ενιαία εισφορά, με καταγραφή στον ατομικό λογαριασμό κάθε ασφαλισμένου».
]]>
http://www.rizopoulospost.com/epanastasi-stin-asfalisi-erxetai-to-paneuropaiko-atomiko-asfalistiko-programma/feed/ 0
Ο πορτογαλικός «δρόμος» προς τις εκλογές – Πολιτικό στόρι και αλήθειες http://www.rizopoulospost.com/o-portogalikos-dromos-pros-tis-ekloges-to-politiko-stori-kai-oi-alitheies/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=o-portogalikos-dromos-pros-tis-ekloges-to-politiko-stori-kai-oi-alitheies http://www.rizopoulospost.com/o-portogalikos-dromos-pros-tis-ekloges-to-politiko-stori-kai-oi-alitheies/#comments Sun, 07 Jan 2018 06:30:05 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=223939 crisis-in-portugal

Γράφει ο Ceteris Paribus Τα πολιτικά στόρι έχουν την πολυτέλεια να είναι ευφάνταστα, να εκφράζουν τις επιθυμίες του «αφηγητή» και να παραγνωρίζουν τα θεμελιώδη δεδομένα. Ένα τέτοιο πολιτικό στόρι είναι και αυτό που τιτλοφορείται «Καν’ το όπως η Πορτογαλία».

Έτσι κι αλλιώς, η ιστορία της επιλογής προτύπων από άλλες χώρες έχει παρελθόν. Λίγο πριν το ξέσπασμα της ελληνικής κρίσης, υπήρχε ακόμη χρόνος για μια ανέμελη σύγκρουση «μοντέλων»: του σουηδικού (που προέβαλλε το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου) σε αντιπαράθεση με το βουλγαρικό (που προέβαλλε ή υποτίθεται ότι προέβαλλε η Ν.Δ.). Τώρα, βεβαίως, σε αντίθεση με τότε, αναζητείται το μοντέλο επιτυχημένης εξόδου από τα μνημόνια. Και η κυβέρνηση έχει επιλέξει το δικό της: είναι το πορτογαλικό…

Η επιλογή αυτή κολακεύει τη γενικότερη κυβερνητική αφήγηση, αφού παραπέμπει στη δυνατότητα άσκησης μιας άλλης πολιτικής: μιας πολιτικής ήπιου νεοφιλελευθερισμού, όπως αυτή που ασκεί η πορτογαλική κυβέρνηση. Αλλά και μιας «κυβέρνησης της Αριστεράς», με τον ευρωπαϊκό ορισμό του όρου, δηλαδή περιλαμβάνοντας και τη σοσιαλδημοκρατία.

Η Δεξιά του ακραίου νεοφιλελευθερισμού απέρχεται, η Αριστερά της ήπιας λιτότητας έρχεται, με πρόγραμμα επούλωσης των πληγών. Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και ο Τόμας Βίζερ «έφαγαν τα ψωμιά τους», η Άνγκελα Μέρκελ δεν… αισθάνεται καλά τελευταία, το δε «κάστρο» του Eurogroup εκπορθήθηκε από τον Πορτογάλο εκπρόσωπο της ήπιας λιτότητας, πρώην υπουργό Οικονομικών της πορτογαλικής κυβέρνησης Μάριο Σεντένο.

Μια νέα πολιτική: η ήπια λιτότητα, που σε καιρούς ανάπτυξης είναι αρκετή για να επουλώσει τις πληγές.

  • Νέες πολιτικές δυνάμεις: η σοσιαλδημοκρατία του ήπιου φιλελευθερισμού (του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, του Πορτογάλου πρωθυπουργού Αντόνιο ντα  Κόστα, του γερμανικού SPD οσονούπω μπορεί να συγκυβερνήσει και να έχει και το υπουργείο Οικονομικών και -γιατί όχι- του Αλέξη Τσίπρα).
  • Νέες κυβερνητικές συμμαχίες: της κομμουνιστογενούς Αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, των Πρασίνων.
  • Νέες συνθήκες: η Ευρώπη της ανάκαμψης και της νέας «αρχιτεκτονικής». Μια ευρωπαϊκή «προοδευτική στροφή»!

Πρέπει να παραδεχτεί κανείς ότι το «στόρι» ακούγεται πειστικό. Μέχρι να το εξετάσει κανείς λίγο πιο προσεκτικά…

Ελλάδα όπως Πορτογαλία;

Πριν το ξέσπασμα της κρίσης κανείς στην Ελλάδα δεν θα διανοούνταν να προβάλει σαν πρότυπο την Πορτογαλία: η χώρα της Ιβηρικής ήταν σε όλους τους βασικούς οικονομικούς και κοινωνικούς δείκτες πιο αδύναμη από την Ελλάδα, χωρίς να διαθέτει σε αντιστάθμισμα κάποιο στρατηγικό πλεονέκτημα. Ο τυφώνας της κρίσης αντέστρεψε τη σχέση: τώρα είναι η Πορτογαλία που πρωτοπορεί και η Ελλάδα που τη βλέπει σαν πρότυπο.

Πίσω από αυτή την αντιστροφή βρίσκεται το πιο «ωμό» από τα θεμελιώδη οικονομικά μεγέθη, το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ).

  • Το 2008, το ελληνικό ΑΕΠ ήταν 242 δισ. ευρώ, 35,3% πάνω από το πορτογαλικό, που ήταν 178,9 δισ. ευρώ.
  • Εννέα χρόνια μετά, το 2017 το ελληνικό ΑΕΠ ήταν 178,6 δισ. ευρώ, ενώ το πορτογαλικό 192,6 δισ. ευρώ! Η Πορτογαλία έχει αναρριχηθεί μια θέση πάνω από την Ελλάδα στην κατάταξη ως προς το ΑΕΠ.

Αυτό οφείλεται στο ότι η Πορτογαλία έχασε ανάμεσα στο 2008 και το 2015 μόλις το 0,5% του ΑΕΠ της, ενώ η Ελλάδα έχασε μέσα στην κρίση το 26% του ΑΕΠ της.

Και μόνο αυτή η διαφορά, θα ήταν αρκετή για να πλήξει θανάσιμα την αξιοπιστία της προβολής ενός πορτογαλικού μοντέλου για την Ελλάδα. Ιδιαίτερα μάλιστα αν αυτό το δεδομένο συνδυαστεί με ένα άλλο, εξίσου -αν όχι και περισσότερο- θεμελιώδες: το Καθαρό Απόθεμα Κεφαλαίου (ΚΑΚ), που αντικατοπτρίζει το ενεργό παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας.

Το ΚΑΚ στην Πορτογαλία μειώθηκε οριακά μεταξύ 2008 και 2017 από 531,7 δισ. ευρώ σε 526 δισ. ευρώ. Στην Ελλάδα, η αντίστοιχη μείωση είναι 72,6 δισ. ευρώ - μια γιγαντιαία αποδυνάμωση του παραγωγικού δυναμικού.

Με μακροχρόνια σωρευτική ύφεση 26%, το παραγωγικό δυναμικό της ελληνικής οικονομίας δεν υπέστη απλώς σημαντική μείωση αλλά και ποιοτική απαξίωση: χωρίς νέες επενδύσεις για τόσα χρόνια το παραγωγικό δυναμικό είναι και μειωμένο και παλαιωμένο.

Αν σε αυτά προσθέσει κανείς την ένταση των περικοπών και της υπερ-φορολόγησης, που στην Ελλάδα είναι πολλαπλάσια της Πορτογαλίας, το ερώτημα είναι αναπόφευκτο: για τη μεταμνημονιακή Ελλάδα, τα πράγματα είναι απείρως δυσκολότερα σε σχέση με την Πορτογαλία.

Υπάρχει όμως σημαντική διαφορά και σε ένα ακόμη θεμελιώδες μέγεθος, το δημόσιο χρέος:

  • Η Πορτογαλία είχε το 2008 χρέος 72% του ΑΕΠ και το 2017 126,5% του ΑΕΠ.
  • Η Ελλάδα είχε το 2008 χρέος 109,4% του ΑΕΠ, ενώ το 2017 179,5% του ΑΕΠ.

Η διαφορά είναι χαώδης και μεταφράζεται στο εξής: Η Ελλάδα μόνο υπό καθεστώς υψηλών διεθνών εγγυήσεων και «υψηλής προστασίας» θα βγει στις αγορές, και πάλι όμως για να πληρώσει επιτόκια πολύ υψηλότερα σε σχέση με της Πορτογαλίας, για να αναχρηματοδοτεί ένα χρέος πολύ υψηλότερο και επισήμως διακηρυγμένα μη βιώσιμο.

Τέλος, υπάρχει και μια άλλη θεμελιώδης διαφορά: το πορτογαλικό τραπεζικό σύστημα, παρότι αντιμετωπίζει προβλήματα, δεν έχει αυτό το τεράστιο βάρος «κόκκινων» δανείων που αντιμετωπίζει το ελληνικό.

Μια πραγματική σύγκριση των δύο οικονομιών θα μπορούσε να αναδείξει και άλλες διαφορές, αλλά αυτές είναι αρκετές.

Μοντέλο… εκλογικό;

Μήπως όμως ισχύουν, έστω, οι πολιτικές αναλογίες; Ένα μόνο ερώτημα αρκεί για να αποκαλύψει και πάλι τη χαώδη διαφορά: υπήρχε ποτέ πιθανότητα να επιλεγεί ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών για πρόεδρος του Eurogroup; Οι πολιτικές διαφορές επεκτείνονται και σε άλλα πεδία: Εδώ ούτε υπάρχει ούτε πρόκειται να υπάρξει πολιτική συμμαχία τύπου Πορτογαλίας (Σοσιαλδημοκρατία, Πράσινοι, Αριστερά), αλλά ούτε καν κυβέρνηση με τέτοια χαρακτηριστικά.

Σε τι συνίσταται λοιπόν η προσπάθεια «μοντελοποίησης» της Πορτογαλίας από την κυβέρνηση; Στο εξής απλό: ελπίζει ότι θα πάει στις εκλογές επαναλαμβάνοντας το πορτογαλικό μοντέλο μιας ήπιας πολιτικής λιτότητας με σταδιακή εφαρμογή φιλολαϊκών μέτρων. Ποια είναι αυτά; Η αύξηση του κατώτατου μισθού (που εξαγγέλθηκε ήδη από την κ. Αχτσιόγλου), η ενίσχυση της επιδοματικής πολιτικής (διάφοροι τύποι έκτακτων ενισχύσεων - μέρισμα κ.λπ.), η αποφυγή της συμφωνηθείσας μείωσης των συντάξεων κ.λπ.

Η σκέψη των κυβερνητικών ιθυνόντων είναι απλή: Μέχρι και μπουν οι υπογραφές για την έξοδο από τη μνημονιακή επιτήρηση, θα λέμε «ναι σε όλα», για να τη διασφαλίσουμε. Μαζί με αυτή, θα διασφαλίσουμε και τη δυνατότητα να «πειράξουμε το μίγμα» αμέσως μετά τη λήξη του προγράμματος, κι έτσι να πάμε σε εκλογές… από τον πορτογαλικό δρόμο.

Στο βαθμό που αποτελεί έκφραση επιθυμιών, δεν έχουμε κάτι να σχολιάσουμε - καθείς δικαιούται να επιθυμεί… ό,τι επιθυμεί. Ο στοιχειώδης όμως έλεγχος αποδεικνύει ξανά ότι η σκέψη αυτή δεν είναι ιδιαιτέρως ρεαλιστική.

Η Ελλάδα δεν είναι Πορτογαλία ούτε ως προς αυτό: βγαίνει στις αγορές ως αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερης διεθνούς οικονομικής και πολιτικής συγκυρίας, κι όχι χάρη στην ευρωστία των θεμελιωδών μεγεθών.

Ξαναβγαίνει στις αγορές παραμένοντας χρεοκοπημένη και οικονομικά εξασθενημένη. Οι αγορές θα είναι απέναντί της… κέρβεροι. Στην παραμικρή παρασπονδία, δεν θα χρειαστεί κανένας Σόιμπλε ή Ντάισελμπλουμ για να της «τραβήξει το αυτί». Οι αγορές θα το κάνουν ακόμη αποτελεσματικότερα και πολύ πιο ωμά…

Τι μένει από το «πορτογαλικό μοντέλο»; Μια πολιτική αφήγηση που εκπορεύεται από τις ανάγκες της εκλογικής τακτικής του κυβερνώντος κόμματος…

]]>
http://www.rizopoulospost.com/o-portogalikos-dromos-pros-tis-ekloges-to-politiko-stori-kai-oi-alitheies/feed/ 0
Σκοπιανό: Ο… πόνος των ΗΠΑ και οι… εφιάλτες των Ρώσων http://www.rizopoulospost.com/skopiano-o-ponos-ton-ipa-kai-oi-efialtes-ton-roson/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=skopiano-o-ponos-ton-ipa-kai-oi-efialtes-ton-roson http://www.rizopoulospost.com/skopiano-o-ponos-ton-ipa-kai-oi-efialtes-ton-roson/#comments Sat, 06 Jan 2018 06:30:24 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=223789 Ratatoulis

Γράφει ο Ρατατούλης

Ένας βασικός λόγος για τον οποίοι τα πράγματα στο Σκοπιανό κινούνται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα είναι η αυξημένη πίεση από τη μεριά των ΗΠΑ για να μπει η ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Οι ΗΠΑ ήταν, άλλωστε, που δεν βοήθησαν τον Γκρούεφσκι, όταν αναζητούσε χείρα βοηθείας για να μην καταρρεύσει και οι ΗΠΑ βοήθησαν σημαντικά τον Ζάεφ να ανέλθει στην εξουσία και να σχηματίσει, υπό δύσκολες ομολογουμένως συνθήκες, κυβέρνηση.

********

Οι Αμερικανοί θέλουν να δημιουργήσουν ένα ισχυρό ανάχωμα στη βαλκανική χερσόνησο. Πριν λίγο καιρό και το Μαυροβούνιο εντάχθηκε στη Συμμαχία, ενώ τώρα δίνεται ο νυν υπέρ πάντων αγών προκειμένου να μπει και η πΓΔΜ. Δεν έπιασε, όμως, ξαφνικά ο πόνος τις ΗΠΑ. Ο λόγος της ζέσης τους έχει να κάνει με τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην περιοχή, με τη Ρωσία να κατεβαίνει προς τη μεριά της Τουρκίας, της οποίας οι σχέσεις με τις ΗΠΑ είναι σε εξαιρετικά κακό σημείο, ενώ μόλις πρόσφατα συμφώνησε με τη Ρωσία την προμήθεια πυραύλων S-400.

********

Επίσης, αν δεν δοθεί λύση στο ονοματολογικό, τότε ίσως βρει πάτημα για την Αλβανία να υλοποιήσει τα δικά της αλυτρωτικά σχέδια, με βασικότερο όλων τη Μεγάλη Αλβανία. Με την Αλβανία να ανήκει στη σφαίρα επιρροής της Τουρκίας, είναι σαφές πως οι Αμερικανοί δεν έχουν διάθεση για παιχνίδια.

********

Όπως μου έλεγε, όμως, διπλωμάτης που γνωρίζει πολύ καλά τις λεπτομέρειες των διεργασιών για το Σκοπιανό, οι Ρώσοι παρακολουθούν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον τις εξελίξεις. Και δεν καίγονται για λύση. Τουναντίον, αν δεν υπάρξει λύση και η Αθήνα βρεθεί προ της επιλογής να βάλει εκ νέου βέτο, όπως το 2008, τότε στη Μόσχα θα τρίβουν τα χέρια τους.

********

Μόνο που οι σχέσεις Αθήνας-Μόσχας δεν είναι στο επίπεδο που ήταν τότε, ενώ και πολιτικά η κυβέρνηση Τσίπρα κατάλαβε πως δεν έχει πολλά να περιμένει από τη Ρωσία, ήδη από την περίοδο που είχε βγει στο μεϊντάνι και έψαχνε χρήματα, για να μην πάρει δόση από το Μνημόνιο των κακών δανειστών.

Οι σοφιστίες Τζιτζικώστα

Πολύ ενδιαφέρουσα βρήκα και την τοποθέτηση του Απόστολου Τζιτζικώστα για το ονοματολογικό, ο οποίος τόνισε ότι είναι καλή ευκαιρία για να μην συμπεριλαμβάνεται ο όρος Μακεδονία στη σύνθετη ονομασία. Σε κάθε περίπτωση, όμως, κάλεσε την κυβέρνηση να μην απομακρυνθεί από τη γραμμή που χαράχτηκε στο Βουκουρέστι. Τώρα, πώς και δεν θα υπάρξει ο όρος Μακεδονία στο όνομα και θα τηρηθεί η γραμμή του Βουκουρεστίου, μόνο ο κ. Τζιτζικώστας το καταλαβαίνει. Ήταν πάντως η πρώτη σοβαρή διαφοροποίηση εντός της ΝΔ (κάτι βουλευτές τύπου Καράογλου, Αντωνιάδη και λοιπούς δεν τους παίρνω ιδιαίτερα σοβαρά). Μένει να φανεί, αν είναι απλά ένα χαρτί για την πολιτική του ισχυροποίηση ενόψει περιφερειακών εκλογών σε δύο περίπου χρόνια ή αν έχει και ευρύτερη επέκταση. Για πάλι ψιθυρίζεται ότι ο Ιβάν βολιδοσκοπεί καταστάσεις, καθώς οι σχέσεις του με το Μαξίμου δεν είναι ρόδινες.

Ο ποιητής Κοτζιάς

Με ένα ποίημα ξεκίνησε τη νέα χρονιά ο Νίκος Κοτζιάς στο twitter. Χαίρομαι που έχω υπουργό με πολλές καλλιτεχνικές ανησυχίες και σας προσθέτω ότι πολύ συχνά ο υπουργός στέλνει σε φίλους και γνωστούς του, με διάφορες ευκαιρίες, δικά του, αυτοσχέδια ποιήματα. Είτε σε γιορτές, είτε για ευχές σε μεγάλες γιορτές, είτε απλά για καλό μήνα. Ευγενική ψυχή γαρ.

Ο «τιγράκος» και η «ψιψίνα»

Επειδή το βάρυνα με το Σκοπιανό, ας το ελαφρύνω λίγο με ένα κουίζ που μου έχει έρθει καιρό, αλλά τώρα θυμήθηκα να αξιοποιήσω. Ποιος πανίσχυρος εφοπλιστής αποκαλεί τη σύντροφό του «ψιψίνα», ενώ αυτή τον αποκαλεί «τιγράκο»; Για να βοηθήσω λίγο, ταιριάζει στην ηλικία της συντρόφου να του έχει βγάλει τέτοιο παρατσούκλι. Στη δική του πάλι, όχι.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/skopiano-o-ponos-ton-ipa-kai-oi-efialtes-ton-roson/feed/ 0
Βόρεια Μακεδονία: η μόνη λύση http://www.rizopoulospost.com/voreia-makedonia-i-moni-lysi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=voreia-makedonia-i-moni-lysi http://www.rizopoulospost.com/voreia-makedonia-i-moni-lysi/#comments Fri, 05 Jan 2018 06:30:15 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=223617 skopia

Γράφει ο Όμηρος Τσάπαλος Φαίνεται πως μπροστά μας ανοίγεται μια πραγματική ευκαιρία επίλυσης του σκοπιανού εντός του 2018. Ενός θέματος που μόνο απώλεια διπλωματικής ισχύος μας προκαλεί, τα τελευταία 25 χρόνια. Η εθνική κόκκινη γραμμή θα πρέπει να είναι αυτή που οριοθετήθηκε από τον Κώστα Καραμανλή και την τότε Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας: Σύνθετη ονομασία, με γεωγραφικό προσδιορισμό, για όλες τις χρήσεις εντός και εκτός της χώρας. Και παράλληλα, η υπογραφή ενός συμφώνου φιλίας και καλής γειτονίας όπου η γειτονική χώρα θα παραιτείται από οποιαδήποτε αλυτρωτική βλέψη έναντι της Ελλάδος (εδαφική, περιουσιακή κ.λπ.) αλλά και από οποιαδήποτε αμφισβήτηση του γεγονότος ότι η αρχαία Μακεδονία αποτελεί ιστορική κληρονομιά και αναπόσπαστο στοιχείο της ίδιας της ιστορικής συνέχειας της Ελλάδας. Με το που ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις, υπογραφούν οι συμφωνίες και ψηφιστούν οι συνθήκες από τα εθνικά κοινοβούλια και των δυο χωρών τότε η Ελλάδα θα πάρει από το χέρι τη γείτονα χώρα για να εισέλθει όσο γίνεται νωρίτερα στους κόλπους του ΝΑΤΟ και τις Ε.Ε. Το όνομα «Νέα Μακεδονία» δεν ανταποκρίνεται στα συμφέροντα της Ελλάδας αλλά και στην ίδια την ιστορική αλήθεια. Διαχωρίζοντας την Μακεδονία σε παλαιά και νέα είναι σαν να αποδεχόμαστε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες Μακεδόνες δεν παρήγαν Ιστορία τα τελευταία 200 χρόνια παρά μόνο οι «Νεομακεδόνες», κάτι το οποίο είναι ιστορικά ανεδαφικό αλλά και άδικο για γενιές και γενιές Μακεδόνων που πολέμησαν, δημιούργησαν και μεγαλούργησαν για το καλό της Ελλάδας και της Μακεδονίας. Το όνομα «Βόρεια Μακεδονία» μπορεί να αποτελέσει την λύση στο ζήτημα. Και αυτό γιατί ανταποκρίνεται σε ένα βασικό δεδομένο: Τον γεωγραφικό προσδιορισμό. Καλώς ή κακώς η -από τον 19ο αιώνα- γεωγραφικά αποτυπωμένη Μακεδονία σήμερα κατοικείται και από Έλληνες και από Αλβανούς και από Βούλγαρους και από Σλαβόφωνους Σκοπιανούς. Η γεωγραφική (και όχι η ιστορική Μακεδονία) δεν ταυτίζεται απολύτως (παρά σε ποσοστό κοντά στο 52%) με τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Δυτικής, Κεντρικής και Ανατολικής Μακεδονίας αλλά επεκτείνεται και πέρα από τα όρια της ελληνικής επικράτειας (38% στα σημερινά Σκόπια και 10% στην Βουλγαρία). Η γεωγραφική βόρεια Μακεδονία είναι τα σημερινά Σκόπια. Με την αποδοχή αυτής της ονομασίας αυτομάτως οι σκοπιανοί αυτόπροσδιορίζονται γεωγραφικά και όχι εθνοτικά κάτι που είναι δίκαιο και για την Ελλάδα και για την γειτονική χώρα. Ωστόσο, οποιαδήποτε λύση και αν βρεθεί στο όνομα δεν θα μπορέσει να λειτουργήσει αν δεν υπογραφεί και ένα ξεχωριστό σύμφωνο φιλίας και καλής γειτονίας το οποίο θα αναφέρει ρητώς πως τα Σκόπια παραιτούνται από οποιαδήποτε αλυτρωτική βλέψη έναντι της Ελλάδας και παράλληλα να αναγνωρίσουν πως ιστορικά η Αρχαία Μακεδονία συνδέεται άρρηκτα με την σύγχρονη Ελλάδα και την ιστορική κληρονομιά που αυτή φέρει. Παράλληλα, θα ήταν προς το συμφέρον και των δυο χωρών να απομακρυνθούν από την πρωτεύουσα των Σκοπίων όλες οι επιγραφές και τα αγάλματα που η εθνικιστική κυβέρνηση Γκρούεφσκι τοποθέτησε και που μόνο ιστορικές ανακρίβειες παράγουν και ένταση μεταξύ των δυο λαών. Η δε αναγνώριση βορειομακεδονικής και όχι μακεδονικής εθνικής ταυτότητας αποτελεί προϋπόθεση για οποιαδήποτε λύση. Τέλος, θα πρέπει να προβλεφθεί η σύσταση ενός οργάνου παρακολούθησης της συμφωνίας όσον αφορά κυρίως την εφαρμογή της στις διμερείς σχέσεις των Σκοπίων με τρίτες χώρες, στις εμπορικές της συναλλαγές, στα δημόσια έγγραφα, στα σχολικά βιβλία και τα πανεπιστήμια κ.λπ.. Εθνική κόκκινη γραμμή για την χώρα είναι η σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις εντός και εκτός της χώρας. Η μη χρήση του όρου Μακεδονία ή παραγώγων του είναι κάτι από το οποίο ήδη έχουμε παραιτηθεί και αποδεχθεί ως προϋπόθεση για λύση. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα φαίνεται πως είναι πολύ πιο ανώριμο από την ελληνική Κοινωνία στο να αποδεχθεί αυτά που το ίδιο έχει αναγνωρίσει κατά το πρόσφατο παρελθόν. Και δυστυχώς, χάριν όψιμων μικροκομματικών ωφελημάτων υπάρχει ο κίνδυνος η ευκαιρία της λύσης μέσα στο 2018 να μετατραπεί σε πεδίο κομματικού ανταγωνισμού για το ποιος είναι περισσότερο πατριώτης από τον άλλον. Για άλλη μια φορά βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την ίδια μας την ανωριμότητα για ένα εθνικό ζήτημα που δεν έπρεπε καν να είχε δημιουργηθεί. Και εδώ ακριβώς είναι το σημείο όπου θα φανεί ποια πολιτική δύναμη λειτουργεί με υπευθυνότητα και ρεαλισμό απέναντι στο εθνικό συμφέρον και ποια περιμένει τις εκλογές για να κάνει λογαριασμό... Η ονομασία «Βόρεια Μακεδονία» αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική λύση, με βάση τα υπάρχοντα γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά δεδομένα, που μπορεί να προκύψει αλλά και να εφαρμοστεί. Υπάρχουν φωνές που λένε πως τα Σκόπια αργά ή γρήγορα θα διαλυθούν και ως αποτέλεσμα αυτής της διάλυσης η Ελλάδα θα έχει να λαμβάνει τόσο οικονομικά όσο και εδαφικά οφέλη. Ακόμα και αν γίνει ποτέ κάτι τέτοιο, τι θα ήταν πιο ωφέλιμο για την Ελλάδα; Να έχει λύσει τις διμερείς της διαφορές και να έχει δείξει ένα φιλικό πρόσωπο προς τους κατοίκους της γείτονος ή να συνεχίσει να λειτουργεί ως εμπόδιο στην συλλογική τους ευημερία, στοιχείο που μόνο μίσος και απέχθεια μπορεί να δημιουργεί; Υγ. Πριν από λίγους μήνες ο Σπύρος Ριζόπουλος ανέπτυξε σε άρθρο του στο blog την επιχειρηματολογία του για το όνομα «Nova Macedonia» (Nova Macedonia όπως Nova Scotia ) ως την πλέον ρεαλιστική λύση για το ζήτημα, λύση που είχε προκρίνει και ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Μητσοτάκης πριν από 25 χρόνια. Τόσο η πρόταση «Βόρεια Μακεδονία» όσο και η πρόταση «Nova Macedonia», αν και εκ διαμέτρου αντίθετες ως προς την λογική τους, αποδέχονται την σύνθετη ονομασία όσο και το ανέφικτο της μη χρήσης του όρου «Μακεδονία» σε αυτήν.]]>
http://www.rizopoulospost.com/voreia-makedonia-i-moni-lysi/feed/ 0
Φτάνει πια: Το brain drain συνεχίζει να σκοτώνει την Ελλάδα http://www.rizopoulospost.com/ftanei-pia-to-brain-drain-synexizei-na-skotonei-tin-ellada/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=ftanei-pia-to-brain-drain-synexizei-na-skotonei-tin-ellada http://www.rizopoulospost.com/ftanei-pia-to-brain-drain-synexizei-na-skotonei-tin-ellada/#comments Thu, 04 Jan 2018 08:59:05 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=223491 brain-drain

Γράφει ο Παντελής Ζαγοριανίτης

Από το 2008, αλλά κυρίως από το 2009 η Ελλάδα έχει δεχθεί εκατοντάδες χιλιάδες… μαχαιριές στο μαλακό της υπογάστριο. Τόσες, όσοι και οι νέοι -κυρίως επιστήμονες- που αποφάσισαν να γίνουν οικονομικοί μετανάστες σε όλο τον κόσμο. Νέοι άνθρωποι στους οποίους η χώρα έχει επενδύσει μέσα από το εκπαιδευτικό της σύστημα και για τους οποίους έχουν δαπανηθεί δεκάδες εκατομμύρια ευρώ αναγκάζονται να φύγουν προκειμένου να βρουν μια αξιοπρεπή και μόνιμη εργασία.

Τα νέα στοιχεία που έρχονται στη δημοσιότητα, κατά διαστήματα, μόνο θλίψη μπορούν να προκαλέσουν και παρά τις υπoσχέσεις των κυβερνήσεων τίποτε δεν ανακόπτει το κύμα φυγής που συνεχίζεται αν όχι αυξανόμενο, τουλάχιστον αμείωτο.

Συνολικά, περισσότεροι από 500.000 ενεργοί πολίτες -άνδρες και γυναίκες- έχουν εγκαταλείψει την Ελλάδα τα τελευταία 9 χρόνια με προορισμό τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις ΗΠΑ, ακόμη και Αραβικά Εμιράτα. Και το δράμα συνεχίζεται.

Σύμφωνα με νέα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο Ιατρικός Σύλλογος της Αθήνας και φιλοξενούνται στο protothema.gr ένα ξεχωριστό και εξαιρετικά σημαντικό κομμάτι αυτής της αιμορραγίας επιστημόνων αφορά στους γιατρούς. Συνολικά, από το 2007 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2017 έφυγαν από την Ελλάδα 12.408 γιατροί!

Σε μια παλαιότερη έρευνα της Τράπεζας της Ελλάδας επισημαινόταν ότι το κύμα μετανάστευσης των Ελλήνων από το 2008 έως σήμερα, είναι το τρίτο μαζικό που γνωρίζει η χώρα τα τελευταία 100 χρόνια.

Εχουν προηγηθεί δυο ακόμη: Το πρώτο από το 1903 έως το 1917 και το δεύτερο από το 1960 έως το 1972.

Τα συγκεκριμένα αυτά κύματα μετανάστευσης είχαν τα εξής χαρακτηριστικά:

  • μεγάλη χρονική διάρκεια, περίπου δέκα χρόνια,
  • αυξημένη ένταση ως προς την ένταση της ροής και
  • καθυστέρηση έναρξης του φαινομένου σε σχέση με τον χρόνο καταγραφής του υψηλού ποσοστού ανεργίας.

Ενα από τα πιο ενδιαφέρονται στοιχεία της έκθεσης είναι το προφίλ των ανθρώπων που αποφασίζουν να μεταναστεύσουν σήμερα, σε σύγκριση με το προφίλ αυτών που μετανάστευσαν κατά τα δυο προηγούμενα κύματα.

1903 με 1917

  • Προορισμός: Υπερωκεάνιες χώρες (ΗΠΑ, Αυστραλία, Καναδάς, Βραζιλία και ΝΑ Αφρική)
  • Ηλικίες: Επτά στους 10 ήταν μεταξύ 15 με 44 ετών
  • Φύλο: 8 στους 10 ήταν άνδρες
  • Μορφωτικό επίπεδο: Η συντριπτική πλειονότητα ήταν ανειδίκευτοι εργάτες και αγρότες, χαμηλού μορφωτικού επιπέδου, που απασχολήθηκαν στις χώρες υποδοχής συνήθως ως υπηρέτες και εργάτες.

1960 με 1972

  • Προορισμός: Γερμανία και Βέλγιο
  • Ηλικίες: 20 με 34 ετών
  • Τι δουλειά έκαναν: 5 στους 10 δήλωναν χειρώνακτες, ενώ 4 στους 10 ήταν ανεπάγγελτοι. 6στους 10 κατευθύνθηκαν στη Γερμανία και στο Βέλγιο και απασχολήθηκαν ως βιομηχανικοί εργάτες.

2008 με σήμερα...

  • Προορισμός: Γερμανία, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
  • Μορφωτικό επίπεδο: Νέοι μορφωμένοι με επαγγελματική εμπειρία

Συνολικά, εκτιμάται ότι σήμερα υπάρχουν περισσότεροι από 250.000 Έλληνες επιστήμονες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό. Ένας από τους βασικούς λόγους είναι κυρίως η περιορισμένη ζήτηση της ελληνικής οικονομίας για εξειδικευμένο προσωπικό. Είναι ένα διαρθρωτικό πρόβλημα, που απαιτεί θεμελιακές αλλαγές στο αναπτυξιακό μας υπόδειγμα. Θα πρέπει η οικονομία μας να παράγει πιο σύνθετα προϊόντα και υπηρεσίες. Αυτό είναι το νέο αναπτυξιακό μοντέλο που προτείνει η Εθνική Αναπτυξιακή Στρατηγική 2021 (βλ. https://chronos.fairead.net/labrianidis-EAS2021).

Οι γιατροί που φεύγουν

Όπως τονίζεται στο protothema.gr, xιλιάδες γιατροί, κυρίως ειδικευμένοι, φεύγουν προς ευρωπαϊκές και άλλες χώρες, αναζητώντας μια -καθόλου αυτονόητη πλέον στη χώρα μας- θέση εργασίας. Την ίδια ώρα, το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας δοκιμάζεται από την έλλειψη ιατρικού προσωπικού και «στέκεται όρθιο» όπως υπογραμμίζει συχνά πυκνά ο υπουργός Υγείας χάρη στους επικουρικούς (συμβασιούχους) γιατρούς…

Κι ενώ μέχρι και το 2009 το κύμα της φυγής «σηκωνόταν» με τους αποφοίτους Ιατρικής που αναζητούσαν κυρίως άμεση ιατρική εξειδίκευση σε άλλες χώρες, από το 2010 και μετά η εικόνα άλλαξε δραματικά: «Πρωταγωνιστές» αυτής της μεγάλης εξόδου που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη είναι οι ειδικευμένοι γιατροί, οι γιατροί που σπούδασαν και απέκτησαν ειδικότητα στη χώρα μας, οι γιατροί στους οποίους «επένδυσε» το εκπαιδευτικό σύστημα και το σύστημα υγείας της Ελλάδας. Τα τελευταία έξι χρόνια ο αριθμός των ειδικευμένων γιατρών που φεύγουν από την Ελλάδα είναι σταθερά υπερδιπλάσιος από τον αριθμό των ανειδίκευτων γιατρών.

Το 2017 ζήτησαν και έλαβαν τα αναγκαία πιστοποιητικά από τον ΙΣΑ 1.293 γιατροί, εκ των οποίων οι 923 ειδικευμένοι και οι 370 χωρίς ιατρική ειδικότητα. Το 2016 είχαν φύγει 862 ειδικευμένοι και 306 ανειδίκευτοι. Το 2015 η ψαλίδα είχε ανοίξει ακόμη περισσότερο καθώς είχαν φύγει 356 ανειδίκευτοι και 1.165 ειδικευμένοι γιατροί. Το 2014 καταγράφηκε «διαρροή» συνολικά 1.380 γιατρών, με τους 1.006 να είναι ειδικευμένοι επιστήμονες. Το 2013 έφυγαν 1.488 λειτουργοί του Ιπποκράτη, με τους 1.086 από αυτούς να είναι επίσης ειδικευμένοι. Το 2012 καταγράφεται ως το έτος με την «αρνητική πρωτιά» της τελευταίας δεκαετίας στη «διαρροή» ιατρικού δυναμικού: Εφυγαν από την Ελλάδα 1.808 γιατροί με τους 1.166 να είναι ειδικευμένοι γιατροί.

Αγγλία, Γερμανία, Κύπρος, Σουηδία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Γαλλία αποδεικνύεται από τα στοιχεία του ΙΣΑ ότι είναι οι «δημοφιλείς» προορισμοί για τους Έλληνες γιατρούς, καθώς τους διασφαλίζουν όχι μόνο την άμεση και ικανοποιητική επαγγελματική αποκατάσταση αλλά και την προοπτική, τη δυνατότητα επαγγελματικής εξέλιξης.

Παράλληλα με τη φυγή των Ελλήνων γιατρών στο εξωτερικό βρίσκεται σε εξέλιξη και η φυγή, αποχώρηση ή συνταξιοδότηση των γιατρών από το Εθνικό Σύστημα Υγείας (ΕΣΥ). Σύμφωνα με την Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδος (ΠΟΕΔΗΝ), οι ανάγκες σε ειδικευμένους γιατρούς στα νοσοκομεία ΕΣΥ ξεπερνούν τις 6.000. Από τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας φαίνεται πως στο ΕΣΥ υπηρετούν 7.271 γιατροί και άλλοι 2.000 επικουρικοί γιατροί.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/ftanei-pia-to-brain-drain-synexizei-na-skotonei-tin-ellada/feed/ 0
Τετραγωνίζοντας τον κύκλο* στο Μέγαρο Μαξίμου http://www.rizopoulospost.com/tetragonizontas-ton-kyklo-sto-megaro-maksimou/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=tetragonizontas-ton-kyklo-sto-megaro-maksimou http://www.rizopoulospost.com/tetragonizontas-ton-kyklo-sto-megaro-maksimou/#comments Wed, 03 Jan 2018 06:30:49 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=223210 tsipras-erdogan-maksimou

Γράφει ο Γιώργος Ευγενίδης

Είναι ορισμένες φορές που οι καταστάσεις είναι εξαιρετικά άβολες. Για παράδειγμα η περίφημη υπόθεση με τους 8 Τούρκους αξιωματικούς, για τον πρώτο εκ των οποίων η ανεξάρτητη Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου απεφάνθη ότι χρίζει διεθνούς προστασίας και άρα χορήγησης πολιτικού ασύλου στην Ελλάδα. Είχε προηγηθεί η απόφαση του Αρείου Πάγου και για τους 8 που επέβαλε τη μη έκδοσή τους στην Τουρκία. Η κυβέρνηση ισορροπεί, συνεπώς, μεταξύ των παραδοσιακών απόψεων του ΣΥΡΙΖΑ για το άσυλο και τα δικαιώματα από τη μια και τις ασφυκτικές πιέσεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, από την άλλη.

Η αλήθεια είναι πως η αντίληψη περί της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι παρασάγγας διαφορετική. Στην Τουρκία, για παράδειγμα, θεωρείται απολύτως θεμιτό ο Πρόεδρος της χώρας να λειτουργεί ουσιαστικά ο ίδιος δικαιοδοτικά, να χαρακτηρίζει ανθρώπους ως πραξικοπηματίες και να προκαταλαμβάνει ουσιαστικά τη δικαστική κρίση. Ποιο δικαστήριο, άλλωστε, θα πάει κόντρα σε αυτό που λέει ο Πρόεδρος της χώρας;

Κάπως έτσι, όμως, το τεκμήριο της αθωότητας των κατηγορουμένων πάει a priori περίπατο και οι συνθήκες διεξαγωγής μιας δίκαιης δίκης -θεμελιώδες δικαίωμα ακόμα και του χειρότερου εγκληματία- δεν συντρέχουν.

Στην Ελλάδα, από την άλλη, με όλα τα στραβά της, η Δικαιοσύνη έχει συνταγματικά θεμελιωμένη ανεξαρτησία από την εκτελεστική εξουσία, η οποία οφείλει να σέβεται τις αποφάσεις της, επειδή πολύ απλά δεν αποφασίζει αυτή.

Τώρα, όμως, η ελληνική κυβέρνηση άσκησε αίτηση αναίρεσης της απόφασης της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου. Το επιχείρημα είναι ότι δεν καταστρατηγείται η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, καθώς το ζήτημα παραπέμπεται στην τακτική Δικαιοσύνη για να αποφανθεί. Καλά θα ήταν να είναι έτσι, αλλά η πραγματικότητα είναι κάπως πιο στριφνή.

Αρχικά, οι Επιτροπές Ασύλου με βάση τον νόμο έχουν δικαιοδοτική αρμοδιότητα και γι’ αυτό και απαρτίζονται και από διοικητικούς δικαστές. Φυσικά, δικαίωμα άσκησης αναίρεσης μιας απόφασης έχει με βάση τον νόμο ο υπουργός Εσωτερικών. Αλλά είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση κάνει χρήση του δικαιώματός της, τουλάχιστον η πρώτη που γνωρίζουμε. Άρα; Όλες οι άλλες αποφάσεις της Επιτροπής με «οιονεί δικαιοδοτική αρμοδιότητα» που είπε και ο νομικός κ. Τζανακόπουλος ήταν ορθές ή έστω σεβαστές και αυτή δεν είναι;

Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι η Επιτροπή Ασύλου μπήκε στην ουσία της απόφασης. Αυτό δεν το έκανε ο Άρειος Πάγος. Ο Άρειος Πάγος απαγόρευση την έκδοση των αξιωματικών με το σκεπτικό πως δεν θα τύχουν δίκαιης δίκης στη γείτονα χώρα, γιατί δεν γίνονται σεβαστά ούτε τα θεμελιώδη δικαιώματά τους. Δεν απεφάνθη περί του αν είναι ή όχι πραξικοπηματίες.

Αντίθετα, λοιπόν, με τον Άρειο Πάγο η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου μπήκε στην ουσία της υπόθεσης και έκρινε ότι ο Τούρκος αξιωματικός δεν διέπραξε κανένα αδίκημα, διώκεται για πολιτικούς λόγους και άρα δικαιούται διεθνούς προστασίας. Με άλλα λόγια, έκρινε ότι δεν είναι πραξικοπηματίες, όπως υπονοεί η κυβέρνηση - χωρίς να θέλει να προκαταλάβει την ίδια ώρα και τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης.

Τώρα η κυβέρνηση ευελπιστεί ότι μια άλλη βαθμίδα της Δικαιοσύνης θα τη βγάλει από τη δύσκολη θέση, γιατί το Μαξίμου προσπαθεί να τετραγωνίσει τον κύκλο. Από τη μία δεν θέλει οι Τούρκοι αξιωματικοί να μας μείνουν εδώ, για να μην εξοργίζεται ο Ερντογάν, από την άλλη όμως περιμένουν οι «δικαιωματιστές» του ΣΥΡΙΖΑ και οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης μέχρι στιγμής, με βάση τις οποίες δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις, λόγω του σεβασμού στις αρχές του κράτους-δικαίου, προκειμένου οι άνθρωποι αυτοί να φύγουν από την ελληνική επικράτεια.

Ομολογουμένως, το δίλημμα είναι για άλλη μια φορά εξαιρετικά σοβαρό. Αλλά, με βάση τέτοια διλήμματα αποδεικνύει κανείς, αν πορεύεται με πυξίδα θεμελιώδεις αρχές και αξίες στην πολιτική ή αν τα ταχύρρυθμα στον Μακιαβέλι έπιασαν τελικά τόπο.

* Ο Τετραγωνισμός του κύκλου είναι ένα από τα αρχαιότερα γεωμετρικά προβλήματα. Η διατύπωση του είναι απλή: Ζητείται η κατασκευή με κανόνα και διαβήτη ενός τετραγώνου του οποίου το εμβαδόν να είναι ίσο με το εμβαδόν ενός δοθέντος κύκλου. Το 1882, ο μαθηματικός Φέρντιναντ Φον Λίντεμαν (Ferdinand von Lindemann) απέδειξε το αδύνατο της επίλυσης του προβλήματος.

Το πρόβλημα

Ο κύκλος και το τετράγωνο του σχήματος έχουν το ίδιο εμβαδόν. Παρόλα αυτά δεν υπάρχει μια γεωμετρική μέθοδος που επιτρέπει να μεταβαίνουμε από το σχήμα στα αριστερά στο σχήμα στα δεξιά.

Τετραγωνίζω τον κύκλο σημαίνει ότι κατασκευάζω, με γεωμετρική ή αλγεβρική μέθοδο, ένα τετράγωνο με εμβαδόν ίσο με το εμβαδόν του κύκλου.

Η δυσκολία του προβλήματος συνίσταται σε δύο περιορισμούς που έθεσαν σε αυτό οι αρχαίοι Έλληνες μαθηματικοί. Πιο συγκεκριμένα, για να θεωρηθεί αποδεκτή μία λύση του προβλήματος, σε αυτήν θα πρέπει:

  • να χρησιμοποιηθεί μόνο κανόνας και διαβήτης, προκειμένου η απόδειξη να ανάγεται πλήρως στα θεωρήματα του Ευκλείδη, και
  • να μην πραγματοποιείται μετά από άπειρο αριθμό βημάτων.

Αποδεικνύεται ότι το πρόβλημα του τετραγωνισμού του κύκλου επιλύεται εύκολα αν άρουμε οποιονδήποτε από αυτούς τους δύο περιορισμούς.

Η επίλυση του προβλήματος συνδέεται άμεσα με την υπερβατικότητα του αριθμού π: Αν κάποιος έχει καταφέρει να τετραγωνίσει τον κύκλο, σημαίνει ότι με κάποιο τρόπο έχει υπολογίσει μία συγκεκριμένη αλγεβρική τιμή για το π. Κάτι τέτοιο όμως δεν είναι εφικτό στην περίπτωση που ο αριθμός π είναι υπερβατικός, οπότε δεν έχει συγκεκριμένη αλγεβρική τιμή. Πράγματι, το ενδιαφέρον για την επίλυση του προβλήματος του τετραγωνισμού του κύκλου εξανεμίζεται το 1882, όταν ο Φέρντιναντ Φον Λίντεμαν (Ferdinand von Lindemann) απέδειξε ότι το π είναι υπερβατικός αριθμός. Υπάρχουν βέβαια τεχνάσματα όπως η σύνδεση της επιφάνειας κερατοειδούς τόρου με το πρώτο θεώρημα του Αρχιμήδη στο έργο του Μέτρηση Κύκλου

Ο «τετραγωνισμός του κύκλου» ως μεταφορά

Ο τετραγωνισμός του κύκλου είναι ένα από τα διασημότερα μαθηματικά προβλήματα. Ένα μεγάλο πλήθος μαθηματικών, από την αρχαιότητα μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα, έχουν αφιερώσει μεγάλο κομμάτι της εργασίας τους στην προσπάθεια να τετραγωνίσουν τον κύκλο.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η φράση «τετραγωνίζω τον κύκλο» να υιοθετηθεί και από την κουλτούρα των μη μυημένων στα μαθηματικά, ως συνώνυμη του «επιδιώκω το ακατόρθωτο / το καταδικασμένο σε αποτυχία». Στην ελληνική γλώσσα για παράδειγμα, η φράση «σιγά μην τετραγωνίσουμε και τον κύκλο» υποδηλώνει άρνηση συμμετοχής σε μια προσπάθεια που είναι από δύσκολο έως αδύνατο να οδηγήσει σε επιτυχία.

πηγή: Wikipedia

]]>
http://www.rizopoulospost.com/tetragonizontas-ton-kyklo-sto-megaro-maksimou/feed/ 0
Πλαστική σακούλα: Η ευλογία που έγινε… πανούκλα http://www.rizopoulospost.com/plastiki-sakoula-i-eulogia-pou-egine-panoukla/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=plastiki-sakoula-i-eulogia-pou-egine-panoukla http://www.rizopoulospost.com/plastiki-sakoula-i-eulogia-pou-egine-panoukla/#comments Tue, 02 Jan 2018 06:30:25 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=222957 plastic-earth

Πριν από περίπου 50 χρόνια συντελέστηκε μια επανάσταση που κυριάρχησε στη ζωή μας με ταχύτατους ρυθμούς. Η ευρύτατη χρήση των πλαστικών στην καθημερινότητά μας βοήθησε στην επίλυση θεμάτων μεταφοράς και αποθήκευσης με θαυμαστές εφαρμογές και χαμηλό κόστος.

Όπως όμως συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις η ευλογία της επιστήμης κατάληξε να γίνει κατάρα, λόγω όχι μόνο της αλόγιστης χρήσης αλλά κυρίως λόγω της αδιαφορίας των ανθρώπων για τις συνέπειες των πράξεών τους.

Η χρήση της πλαστικής σακούλας, αλλά των άλλων πλαστικών συσκευασιών αυξήθηκε περίπου κατά 20 φορές τα τελευταία χρόνια και αναμένεται να διπλασιαστεί τα επόμενα 20 χρόνια, αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα.

Η πλαστική σακούλα ονομάζεται πλέον πλαστική πανούκλα (plastic plague) και αυτό μας αφορά όλους και σε καθημερινή βάση.

Υπολογίζεται ότι σήμερα το 80% των σκουπιδιών που υπάρχουν στη θάλασσα προέρχονται από τις δραστηριότητές μας στην ξηρά. Πρόκειται για σκουπίδια που παρασύρθηκαν από τη βροχή και τον αέρα και κατέληξαν εκεί. Μάλιστα, το 90% των σκουπιδιών που επιπλέουν στις θάλασσες είναι πλαστικά!

Οικολογικές οργανώσεις και περιβαλλοντικοί οργανισμοί κρούουν εδώ και χρόνια τον κώδωνα του κινδύνου, θέτοντας «ζήτημα επιβίωσης» καθώς η απόρριψη της πλαστικής σακούλας ναρκοθετεί τα θεμέλια του οικοσυστήματος και της ζωής μας.

Υπολογίζεται ότι έως το 2050 το βάρος των πλαστικών αποβλήτων στους ωκεανούς θα ξεπεράσει το βάρος των ψαριών. Η παγκόσμια παραγωγή πλαστικών αυξήθηκε από 2 εκατομμύρια τόνους το 1950 σε περισσότερα από 400 εκατομμύρια τόνους το 2015 και σύμφωνα με τις εκτιμήσεις θα φθάσει σε 1,12 δισ. τόνους το 2050.

Δισεκατομμύρια τόνοι πλαστικών... δολοφόνων

Σύμφωνα με έρευνα επιστημόνων αμερικανικών πανεπιστημίων έως το 2015 οι άνθρωποι είχαν δημιουργήσει συνολικά 8,3 δισ. τόνους πλαστικών ενώ η εκτίμηση για το 2050 είναι 34 δισ. τόνοι. Από τους 8,3 δισ. τόνους του 2015, 6,3 δισ. τόνοι έγιναν απόβλητα. Από το σύνολο των αποβλήτων, διαχρονικά, μόνο το 9% ανακυκλώθηκε, 12% αποτεφρώθηκε και 79% συσσωρεύτηκε σε χώρους υγειονομικής ταφής ή στο φυσικό περιβάλλον.

Εάν συνεχιστούν οι σημερινές τάσεις, σημειώνουν οι επιστήμονες, περίπου 12 δισ. τόνοι πλαστικών αποβλήτων θα βρίσκονται σε χώρους υγειονομικής ταφής ή στο φυσικό περιβάλλον έως το 2050.

Κάθε χρόνο, τουλάχιστον 8 εκατομμύρια τόνοι πλαστικών διαρρέουν στον ωκεανό - κάτι που ισοδυναμεί με την απόρριψη του περιεχομένου ενός απορριμματοφόρου στον ωκεανό, κάθε λεπτό, επισημαίνεται σε έκθεση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ.

Το ελληνικό ρεκόρ

Ειδικότερα για την Ελλάδα, τα στοιχεία δείχνουν ότι στην Ελλάδα ο μέσος καταναλωτής χρειάζεται από 242 ως 363 σακούλες το χρόνο. Με έναν πρόχειρο υπολογισμό το κόστος διαμορφώνεται από 9,68 ως και 14,52 ευρώ για κάθε καταναλωτή, γεγονός που σημαίνει ότι για μια μέση οικογένεια το κόστος μπορεί να διαμορφωθεί ως και πάνω από τα 50 ευρώ.

Τα στοιχεία της Greenpeace δείχνουν ότι για τα ψώνια στο σούπερ μάρκετ ή όπου αλλού κάθε χρόνο χρησιμοποιούμε πάνω από 4.200.000.000 σακούλες.

Πάντα σύμφωνα με την Greenpeace, στην Ελλάδα κάθε χρόνο χρησιμοποιούνται 4,3 δισ. πλαστικές σακούλες, 2 δισ. πλαστικά μπουκάλια για νερό και αναψυκτικά και 300 εκατ. πλαστικά ποτήρια του καφέ. Επίσης παράγονται ετησίως έως 300.000 τόνοι πλαστικών συσκευασιών, αλλά μόνο ένα μικρό ποσοστό από αυτή την ποσότητα ανακυκλώνεται.

Η επίπτωση στο περιβάλλον, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πλέον σακούλες που «διαλύονται» με την πάροδο του χρόνου, είναι τεράστιο.

Με αφορμή την εναρμόνιση της Ελλάδας με την οδηγία της ΕΕ που επιφέρει από την 1η Ιανουαρίου 2018 την κατάργηση της δωρεάν διάθεσης λεπτών πλαστικών σακουλών από σούπερ μάρκετ και εμπορικά καταστήματα, ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης τονίζει ότι «οι πλαστικές σακούλες δημιουργούν ανεπανόρθωτες βλάβες και μπορούν να σκοτώσουν ψάρια, θαλάσσιους οργανισμούς και πουλιά, μπορούν να αποδομηθούν και να μολύνουν το πόσιμο νερό και εν τέλει να βλάψουν όλους εμάς. Η καταστροφική τους δύναμη είναι μακράς διάρκειας και κρατά για δεκάδες ή και εκατοντάδες χρόνια!».

Το τέλος για την πλαστική σακούλα μαζί με τον ΦΠΑ 24% πάει στα 3,72 λεπτά του ευρώ και καθώς δεν υπάρχει τιμή με υποδιαίρεση μικρότερη από το 1 λεπτό, η αξία της κάθε σακούλας ανεβαίνει στα τέσσερα λεπτά το κομμάτι.

Αντίστοιχα όταν η μίνιμουμ τιμή από 1/1/2019 πάει στα 7 λεπτά ο πελάτης του σούπερ μάρκετ θα χρεώνεται 9 λεπτά το κομμάτι.

Τι προκαλούν οι πλαστικές σακούλες στην θαλάσσια ζωή;

Το ταξίδι της πλαστικής σακούλας: Οι πλαστικές σακούλες αν δεν καταλήξουν σε χώρους υγειονομικής ταφής, μπορούν να ταξιδέψουν πολύ εύκολα προς το θαλάσσιο περιβάλλον, όσο μακριά και να απορριφθούν από αυτό (π.χ. στο δάσος, στο βουνό, στο ποτάμι, κ.λπ.).

Λόγω του μικρού τους βάρους και της ανθεκτικότητάς τους παρασύρονται από τον άνεμο και τη βροχή και μόλις εισέλθουν στη θάλασσα μπορούν να διανύσουν μεγάλες αποστάσεις ταξιδεύοντας στην επιφάνεια της θάλασσας ή και στα μέσα νερά, προκαλώντας μια σειρά από δυσμενείς επιπτώσεις.

Σε έρευνες που έχουν υλοποιηθεί στο βυθό της Μεσογείου γύρω από τις ακτές της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, και της Ελλάδας έχουν αναφερθεί υψηλές συγκεντρώσεις απορριμμάτων, όπου περίπου το 77% αυτών ήταν τα πλαστικά και από αυτό, σχεδόν το 90% ήταν πλαστικές σακούλες.

Οι επιπτώσεις: Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν απειλή για τα ζώα και τα πουλιά που ζουν στη θάλασσα. Τουλάχιστον 1.000.000 πουλιά και 100.000 θαλάσσια θηλαστικά πεθαίνουν κάθε χρόνο από πλαστικά και άλλα σκουπίδια που καταλήγουν στο περιβάλλον. Τα ζώα οδηγούνται στον θάνατο είτε έμμεσα λόγω παγίδευσης ή τραυματισμού όπου και περιορίζεται η δυνατότητα κίνησής τους, επηρεάζοντας με αυτόν τον τρόπο τη δυνατότητά τους να βρουν τροφή ή να αποφύγουν τους θηρευτές τους, είτε άμεσα λόγω ασιτίας, ασφυξίας ή πνιγμού.

Τα μικροπλαστικά κομμάτια: Οι πλαστικές σακούλες δεν παραμένουν ατόφιες για εκατοντάδες χρόνια στο θαλάσσιο περιβάλλον, αλλά κατακερματίζονται σε αμέτρητα μικροσκοπικά σωματίδια διαμέτρου μικρότερης των πέντε χιλιοστών, σε χρονικό διάστημα μηνών ή ετών, λόγω της επίδρασης της υπεριώδους ακτινοβολίας και των κυμάτων και άλλων μηχανικών διεργασιών. Τα μικροπλαστικά είτε καταλήγουν στα ιζήματα του βυθού είτε αιωρούνται στην υδάτινη στήλη και εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα μέσω των οργανισμών που τα καταναλώνουν μαζί με το φυτοπλαγκτόν, το οποίο κυμαίνεται στις ίδιες περίπου διαστάσεις.

Αλλάζοντας την... πλαστική οικονομία

Η σημερινή «πλαστική» οικονομία έχει μειονεκτήματα που γίνονται όλο και πιο εμφανή, επισημαίνει το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Έπειτα από έναν σύντομο κύκλο πρώτης χρήσης, το 95% της αξίας πλαστικών υλικών συσκευασίας, ή 80- 120 δισ. δολάρια ετησίως, χάνεται από την οικονομία.

Σημαντικό μέρος (32%) των πλαστικών συσκευασιών διαφεύγει από τα συστήματα συλλογής, προκαλώντας σημαντικό οικονομικό κόστος, μειώνοντας την παραγωγικότητα ζωτικών φυσικών συστημάτων όπως ο ωκεανός και η αστική υποδομή.

Το κόστος τέτοιων εξωτερικών επιδράσεων μετά τη χρήση των πλαστικών συσκευασιών, συν το κόστος που συνδέεται με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την παραγωγή τους, εκτιμάται συντηρητικά στα 40 δισ. δολάρια ετησίως, ποσό που όπως αναφέρει η έκθεση, υπερβαίνει το κέρδος της βιομηχανίας πλαστικών συσκευασιών.

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ τονίζει ότι το γραμμικό πρότυπο κατανάλωσης του τομέα των καταναλωτικών αγαθών αποστέλλει ετησίως αγαθά αξίας άνω των 2,6 τρισ. δολαρίων στις παγκόσμιες εγκαταστάσεις υγειονομικής ταφής και αποτέφρωσης. Με την έκθεσή του υποστηρίζει ότι η μετάβαση σε ένα κυκλικό οικονομικό μοντέλο θα μπορούσε να δημιουργήσει μια οικονομική ευκαιρία 706 δισ. δολαρίων, εκ των οποίων ένα σημαντικό μερίδιο μπορεί να αποδοθεί στα πλαστικά.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/plastiki-sakoula-i-eulogia-pou-egine-panoukla/feed/ 0
Οι κρίσιμες προκλήσεις του 2018 για την Ελλάδα και την Ευρώπη http://www.rizopoulospost.com/oi-krisimes-prokliseis-tou-2018-gia-tin-ellada-kai-tin-europi/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=oi-krisimes-prokliseis-tou-2018-gia-tin-ellada-kai-tin-europi http://www.rizopoulospost.com/oi-krisimes-prokliseis-tou-2018-gia-tin-ellada-kai-tin-europi/#comments Mon, 01 Jan 2018 07:00:20 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=222890 erasmus-plus-active-europe

Το 2018 που ξεκινά σήμερα αναμένεται να είναι μια ιδιαίτερα κρίσιμη χρονιά τόσο για την Ευρώπη, όσο και για την Ελλάδα, τηρουμένων των αναλογιών.

Από το Brexit και τις συζητήσεις για τη μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, από την συγκρότηση της νέας γερμανικής κυβέρνησης έως τις εκλογές στην Ιταλία και από το μεταναστευτικό ως την ολοκλήρωση των μνημονίων στην Ελλάδα, τα στοιχήματα είναι πολλά και μεγάλα.

Η μεταρρύθμιση της Ευρώπης

Η συζήτηση για τη μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα βρεθεί στο προσκήνιο το 2018, φέρνοντας στην επιφάνεια όσα διχάζουν τη γηραιά ήπειρο, όπως εκτιμά το παγκοσμίου φήμης αμερικανικό think tank, Stratfor.

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, αν και στην «καρδιά» της διαμάχης θα βρίσκονται Γαλλία και Γερμανία, οι δυο χώρες θα αποδειχθεί πως είναι πιο πρόθυμες να συνεργαστούν απ’ ότι να συγκρουστούν. Για τον λόγο αυτό, το Παρίσι θα συμφωνήσει να μετριάσει ή και να αναβάλει πολλές από τις προτάσεις του για το μπλοκ.

Μεταξύ των θεμάτων της ατζέντας θα είναι οι τρόποι εμβάθυνσης της χρηματοοικονομικής ενοποίησης, οι μηχανισμοί για την αντιμετώπιση μελλοντικών κρίσεων και οι στρατηγικές για την αύξηση της συνεργασίας στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας. Όμως, το να βρεθεί δρόμος προς τα εμπρός δεν θα είναι εύκολο.

Αν και τα περισσότερα μέλη της ΕΕ συμφωνούν πως χρειάζονται πολιτικές, θεσμικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις, ωστόσο δεν συμφωνούν ως προς το πώς θα πρέπει να είναι ή πώς θα πρέπει να εφαρμοστούν οι μεταρρυθμίσεις αυτές. Με την πάροδο του χρόνου, τα θέματα αυτά θα εκθέσουν και πάλι τους διαχωρισμούς Βορρά-Νότου και Ανατολής-Δύσης της Ευρώπης.

Στο επίκεντρο της διαμάχης θα βρίσκονται η Γαλλία και η Γερμανία. Αν και οι δυο υπερδυνάμεις είναι πρόθυμες να διατηρήσουν τη συμμαχία τους, ωστόσο έχουν διαφορετικά οράματα για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η Γαλλία ελπίζει να δημιουργήσει νέες δομές που θα δώσουν τη δυνατότητα για μεγαλύτερες δημόσιες δαπάνες και διαμοιρασμό του χρηματοοικονομικού ρίσκου εντός του μπλοκ, στόχο που μοιράζονται και πολλές χώρες της Νότιας Ευρώπης, περιλαμβανομένων της Ιταλίας και της Ισπανίας.

Η Γερμανία δεν είναι κατ’ ανάγκη αντίθετη στις ιδέες αυτές, όμως θέλει να είναι σίγουρη πως θα συνοδεύονται από μια πιο αποτελεσματική επίβλεψη των δημοσιονομικών πολιτικών και των χρηματοπιστωτικών τομέων των κρατών-μελών. Το Βερολίνο πιστεύει πως οι χώρες συχνά «λυγίζουν» τους δημοσιονομικούς κανόνες του μπλοκ και πως οι θεσμοί που είναι επιφορτισμένοι με την επιβολή κανονισμών είναι υπερβολικά πολιτικοποιημένοι.

Εν τούτοις, Γαλλία και Γερμανία θα πρέπει να περιμένουν για να καταλήξουν σε συμβιβασμό μέχρις ότου το Βερολίνο διευθετήσει τα δικά του πιεστικά πολιτικά προβλήματα: τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης. Αν οι διαπραγματεύσεις αποτύχουν, τότε θα διενεργηθούν πρόωρες εκλογές, καθυστερώντας τις όποιες ευρωπαϊκές διαπραγματεύσεις.

Η Ιταλία, αστάθμητος παράγοντας

Η Ιταλία θα είναι η βασική πηγή αβεβαιότητας για την ευρωζώνη το επόμενο έτος. Η χώρα θα διενεργήσει γενικές εκλογές μέχρι τον Μάιο και τα περισσότερα πολιτικά κόμματά της έχουν επικρίνει τους στόχους της ΕΕ για τα ελλείμματα. Ορισμένα επικρίνουν επίσης την ευρωζώνη. Ασχέτως του ποιος θα κερδίσει στις εκλογές, η επόμενη κυβέρνηση της Ρώμης θα πιέσει για αύξηση των δημοσίων δαπανών και για επανασχεδιασμό των στόχων για τα ελλείμματα του μπλοκ.

Η διαφορά μεταξύ των κομμάτων έχει να κάνει με τον τόνο που χρησιμοποιούν. Ορισμένα, όπως το αντισυστημικό Κίνημα των Πέντε Αστέρων και τη δεξιά Λέγκα του Βορρά, θα είναι πιο πρόθυμα από άλλα να απειλήσουν τις Βρυξέλλες με μονομερή μέτρα αν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν ικανοποιήσει τα αιτήματά τους. Οι απειλές αυτές θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την αγνόηση των δημοσιονομικών στόχων του μπλοκ ή την αποχώρηση από την ευρωζώνη.

Φυσικά, η Ιταλία δεν είναι πιθανό να αποχωρήσει από τη νομισματική ένωση το 2018, όμως η άνοδος μιας ευρωσκεπτικιστικής κυβέρνησης στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο το νομισματικό μπλοκ. Η απειλή και μόνο της αγνόησης των κανόνων της ευρωζώνης ή της αποχώρησης από αυτήν θα μπορούσαν να προκαλέσουν ανησυχίες στις χρηματαγορές, να οδηγήσουν σε υψηλότερα κόστη δανεισμού για τις χώρες της Νότιας Ευρώπης και να εγείρουν ερωτήματα για τις προοπτικές των εύθραυστων τραπεζών της Ιταλίας. Επιπλέον, μια πιο ευρωσκεπτικιστική Ιταλία θα έρχονταν αντιμέτωπη με την προοπτική πολιτικής και θεσμικής απομόνωσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η περίπτωση της Ισπανίας

Η Ισπανία θα έχει δυο προβλήματα να αντιμετωπίσει του χρόνου. Η κυβέρνηση μειοψηφίας της χώρας θα δυσκολευτεί να περάσει νόμους, κάτι που δείχνει πως θα προχωρήσει σε μέτριες μόνο οικονομικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις το 2018. Επιπλέον, η αυτονομιστική τάση της Καταλονίας θα παραμείνει πηγή ανησυχίας για τη Μαδρίτη καθώς παραμένουν οι εντάσεις μεταξύ της κεντρικής και των περιφερειακών κυβερνήσεων. Αν και η Καταλονία δεν θα αποσχιστεί από την Ισπανία του χρόνου, ωστόσο θα παραμείνουν τα ερωτήματα για το μέλλον της περιοχής.

Η ολοκλήρωση του Brexit

Από τη δική του πλευρά το Ηνωμένο Βασίλειο θα περάσει το μεγαλύτερο μέρος του επόμενου έτους προσπαθώντας να καταλάβει πώς θα είναι η σχέση του με την Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την αποχώρησή του από το μπλοκ.

Ελπίζοντας πως θα δώσουν στις επιχειρήσεις και στα νοικοκυριά περισσότερο χρόνο να προετοιμαστούν για το Brexit, τόσο το Λονδίνο όσο και οι Βρυξέλλες θα διαπραγματευτούν έναν μεταβατικό διακανονισμό καθώς θα εργάζονται για να καταλήξουν σε μια συνολική εμπορική συμφωνία.

Οι ηγέτες πιθανότατα θα βρουν ευκολότερο να εγκρίνουν τη μεταβατική συμφωνία το 2018, «αγοράζοντας» περισσότερο χρόνο για να διαπραγματευτούν τις δυσκολότερες πτυχές της εμπορικής συμφωνίας, περιλαμβανομένης της κίνησης υπηρεσιών και κεφαλαίων.

Το Λονδίνο έχει τη δυνατότητα να αντισταθεί σε ορισμένες απαιτήσεις της Σκοτίας και της Ουαλίας, καταλήγοντας σε συμβιβασμούς σε άλλες απαιτήσεις. Όμως η κατάσταση στη Βόρεια Ιρλανδία θα είναι πιο «λεπτή».

Ουγγαρία, Πολωνία και μετανάστευση

Καθώς η Ευρωπαϊκή Ένωση «παλεύει» με τα υπαρξιακά της ζητήματα, χώρες στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη θα ακολουθήσουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε ό,τι αφορά την δική τους σχέση με το μπλοκ. Η Ουγγαρία και η Πολωνία, για παράδειγμα, θα αποκρούσουν τις προσπάθειες των Βρυξελλών να παρέμβουν στις εσωτερικές τους διαδικασίες λήψης αποφάσεων.

Τα εθνικιστικά κόμματα αναμένεται να εμφανίσουν καλές επιδόσεις στις γενικές εκλογές της Ουγγαρίας το β’ τρίμηνο του 2018, σηματοδοτώντας συνέχεια στις ευρωσκεπτικιστικές εγχώριες και εξωτερικές πολιτικές της Βουδαπέστης. Η κυβέρνηση της Πολωνίας, ομοίως, θα συνεχίσει να επικρίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση και να διατηρεί τεταμένες σχέσεις με τη Γερμανία. Την ίδια ώρα θα διατηρήσει τη συμμαχία της με τις ΗΠΑ, στην οποία στηρίζεται η στρατηγική ασφάλειας της Βαρσοβίας.

Αντιθέτως, η Αυστρία, η Σλοβακία και η Τσεχία θα επιδιώξουν πιο ισορροπημένες εξωτερικές πολιτικές. Αν και θα χρησιμοποιήσουν τη συνεργασία της Κεντρικής Ευρώπης ως τρόπο για να προωθήσουν την ατζέντα τους και για να υπερασπιστούν τα συμφέροντά τους, ωστόσο θα συνεχίσουν να συνεργάζονται με τη Δυτική Ευρώπη.

Η Ευρώπη θα αντιμετωπίσει πρόκληση στην εξωτερική της πολιτική και από τα νότια. Το επόμενο έτος, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μελετήσει τις επιλογές για την αντιμετώπιση της μετανάστευσης από την Αφρική και τη Μέση Ανατολή, εν μέρει μέσω της μεταρρύθμισης των μεταναστευτικών κανόνων της. Η πιο αμφιλεγόμενη απόφαση που θα πρέπει να λάβει το μπλοκ θα είναι αν θα εφαρμόσει μηχανισμό για την πιο αναλογική κατανομή των αιτούντων άσυλο στην Ευρώπη, κίνηση που, στο τέλος, είναι απίθανο να κάνει.

Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα εργαστεί με τις χώρες προέλευσης των μεταναστών προκειμένου να προσπαθήσει να αποτρέψει την φυγή ανθρώπων από τις εστίες τους και να σταματήσει τις οργανώσεις διακίνησης ανθρώπων που διοχετεύουν μετανάστες στην Ευρώπη.

Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι πρόθυμη να διατηρήσει τη μεταναστευτική της συμφωνία με την Τουρκία, ελπίζοντας πως θα μπλοκάρει την εισροή ανθρώπων στα εδάφη της. Προς τον σκοπό αυτό, οι Βρυξέλλες θα υποσχεθούν στην Άγκυρα οικονομική βοήθεια και ισχυρότερους εμπορικούς δεσμούς, περιλαμβανομένης μιας επικαιροποίησης της τρέχουσας συμφωνίας τελωνειακής ένωσης μεταξύ των δυο πλευρών.

Η Ελλάδα και τα μεγάλα στοιχήματα

Το πρόγραμμα διάσωσης της Ελλάδας λήγει τον Αύγουστο του 2018, και η Αθήνα θα προσπαθήσει τότε να μειώσει τη βαρύτητα που έχουν οι ξένοι δανειστές στην διαδικασία λήψης πολιτικών αποφάσεων. Την ίδια ώρα, όμως, η Ελλάδα θα ζητήσει από τους δανειστές της να μειώσουν το χρέος της. Οι χρηματοδότες της Αθήνας θα αρνηθούν να απομειώσουν μέρος του ελληνικού χρέους, όμως μπορεί να συμφωνήσουν σε άλλα μέτρα, όπως η παράταση των λήξεων των ομολόγων, τα χαμηλότερα επιτόκια και μια περίοδος χάριτος για την αποπληρωμή των χρεών, ιδιαίτερα αν η Ελλάδα συμφωνήσει να συνεχίσει να κάνει οικονομικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις.

Η Αθήνα μπορεί πράγματι να είναι πρόθυμη να αναλάβει αυτή τη δέσμευση αν τα μέτρα που θα απαιτηθούν είναι λιγότερο επώδυνα από αυτά που συνδέονται με το πρόγραμμα διάσωσης. Άρα, αν και η Ελλάδα θα παραμείνει πηγή ανησυχίας για την ευρωζώνη το 2018, ωστόσο δεν θα κινδυνεύσει η συμμετοχή της στη νομισματική ένωση.

Οι προβλέψεις διεθνών και εγχώριων φορέων για τη μεγέθυνση του ΑΕΠ το 2018 συγκλίνουν στην πρόβλεψη ενός ρυθμού της τάξης του 2% και άνω, με ανώτατο όριο το 2,6%.

Υπάρχουν κίνδυνοι που μπορούν να προέλθουν από την αβεβαιότητα για την έκβαση της διαδικασίας αποχώρησης της Βρετανίας από την ΕΕ, καθώς και η ενίσχυση των πολιτικών προστατευτισμού στις ΗΠΑ. Επίσης, σοβαρός κίνδυνος μπορεί να προέλθει από την μεταβλητότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού τομέα. Ακόμα από τις επιλογές του προέδρου Τραμπ ως προς το ρυθμιστικό και ελεγκτικό πλαίσιο, οι οποίες συνιστούν έναν ακόμα διεθνή παράγοντα επισφάλειας. Τέλος, κίνδυνος ενδέχεται να προκύψει και από την αναμενόμενη σκλήρυνση της νομισματικής πολιτικής (FED).

Στους εγχώριους παράγοντες το κυριότερο πρόβλημα είναι η διευθέτηση του ζητήματος των μη εξυπηρετούμενων δανείων του τραπεζικού συστήματος και γενικότερα η κατάσταση των τεσσάρων συστημικών ελληνικών τραπεζών. Σημειώνω με έμφαση: χωρίς την εκτίμηση των διεθνών παραγόντων ότι το ελληνικό τραπεζικό σύστημα είναι υγιές (χωρίς εξειδίκευση για την ώρα) δεν πρόκειται να τελειώσει το πρόγραμμα.

Οι ρητές παρεμβάσεις του Μάριο Ντράγκι αποτελούν επιβεβαιώσεις αυτής της άποψης. Το ίδιο και η επίσπευση της διαδικασίας των stress tests για τις ελληνικές τράπεζες, η οποία μπορεί να επιφέρει πολλαπλά οφέλη στην τόνωση των επενδύσεων ώστε τα αποτελέσματα να είναι γνωστά αρκετούς μήνες πριν τον Αύγουστο του 2018. Η κατάσταση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος θα κρίνει εν πολλοίς τον τρόπο λήξης του προγράμματος.

Το μεγάλο «κόλπο» των τραπεζών

Στην Ελλάδα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, γνωρίζοντας την κρισιμότητα τους 2018 για τα ίδια αλλά και την οικονομία της χώρας έχουν αποδυθεί σε μια τεράστια προσπάθεια προκειμένου να επιστρέψουν οι καταθέσεις στα γκισέ αλλά και να αυξήσουν τα μερίδια τους στην αγορά.

Ήδη, από τον Απρίλιο του 2017 μέχρι και τον Οκτώβριο έχουν επιστρέψει στις τράπεζες περίπου 5 δισ. ευρώ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος (ΤτΕ) τα υπόλοιπα των καταθέσεων νοικοκυριών και επιχειρήσεων διαμορφώθηκαν στα 123,86 δισ. ευρώ από 118,99 δισ. ευρώ που ήταν τον Απρίλιο.

Όμως, στα χρόνια των μνημονίων έφυγαν από τις τράπεζες περίπου 90 δισ. ευρώ καθώς τον Οκτώβριο του 2010 τα υπόλοιπα των καταθέσεων ήταν 213 δισ. ευρω. Πολλά από αυτά τα ποσά συνεχίζουν να παραμένουν σε θυρίδες και σε στρώματα, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων έχει τοποθετηθεί σε επενδυτικά ή σε καταθετικά προϊόντα σε τράπεζες του εξωτερικού.

Τραπεζικές πηγές εκτιμούν ότι εφόσον όλα εξελιχθούν ομαλά στην οικονομία θα υπάρξει σημαντική χαλάρωση στα capital controls, εξέλιξη που χωρίς αμφιβολία θα στείλει μήνυμα στους καταθέτες ότι το τραπεζικό σύστημα είναι εκ νέου σταθερό και δεν κινδυνεύει.

Η πλήρης άρση των capital controls σε ότι αφορά την ανάληψη μετρητών που επαναπατρίζονται από το εξωτερικό είναι ένα μέτρο το οποίο επιτρέπει στον καταθέτη να «σηκώσει» το 100% του ποσού. Επίσης τα bonus στα επιτόκια που δίνουν οι τράπεζες για το «φρέσκο» χρήμα που έρχεται από το εξωτερικό ή βγαίνει από τις θυρίδες και τα στρώματα, βοηθάει να συνεχιστεί με ταχύτερους ρυθμούς η επιστροφή των καταθέσεων.

Τα πέντε στοιχήματα για την αξιολόγηση

Για όλα τα παραπάνω η ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης του 3ου μνημονίου είναι εκ των ουκ άνευ και ο δρόμος δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα ούτε για τη χώρα, ούτε για την κυβέρνηση.

Από την πρώτη κιόλας ημέρας του χρόνου η κυβέρνηση πρέπει -με ένα αγώνα δρόμου 15 ημερών- να υλοποιήσει τα προαπαιτούμενα που εκκρεμούν.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Real News έως τις 16 Ιανουαρίου θα πρέπει να έχει ψηφιστεί στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο που ετοιμάζει η κυβέρνηση, και στο οποίο μεταξύ των άλλων περιέχονται εξαιρετικά σοβαρές ρυθμίσεις που εκκρεμούν εδώ και χρόνια

Πρόκειται για τη:

  • Θέσπιση ηλεκτρονικών πλειστηριασμών ακινήτων για ληξιπρόθεσμα χρέη προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι πλειστηριασμοί θα γίνονται με βάση την εμπορική αξία.
  • Διάταξη βάσει της οποίας θα γίνει πιο δύσκολη η προκήρυξη απεργίας, καθώς για τη λήψη απόφασης κήρυξης θα απαιτείτε η παρουσία του 50+1% των οικονομικά τακτοποιημένων μελών στα πρωτοβάθμια σωματεία.
  • Διάταξη που περικόπτει δραστικά τα οικογενειακά επιδόματα τριτέκνων και πολυτέκνων. Η μείωση θα εφαρμοστεί από 1η Ιανουαρίου και θα προκύψει από τη θέσπιση νέων αυστηρότερων εισοδηματικών κριτηρίων. Με τα νέα κριτήρια εκτιμάται ότι θα μείνουν χωρίς επίδομα 70-80 χιλιάδες οικογένειες.
  • Τη δέσμευση, με νομοθετική ρήτρα, ότι τον Μάιο του 2018 θα μειωθεί το αφορολόγητο και οι συντάξεις από το 2019 αντί για το 2020.
  • Ψήφιση των αλλαγών στο νόμο Κατσέλη με ορίζοντα εφαρμογής έως τον Απρίλιο. Οι αλλαγές στοχεύουν στο κυνήγι των στρατηγικών κακοπληρωτών εξ ου και θα ζητηθεί σε όσους έχουν ενταχθεί στο νόμο προστασίας της πρώτης κατοικίας από τον πλειστηριασμό να υπογράψουν την άρση του απορρήτου των καταθέσεων τους.

Το υπερπλεόνασμα και οι… υπερφόροι

Παράλληλα, όπως σχεδόν όλοι γνωρίζουν το 2018 φέρνει νέα μέτρα της τάξης των 2,5 δισ.-με αυξήσεις φόρων και περικοπές συντάξεων και επιδομάτων. Και μπορεί η κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι τα μέτρα δεν είναι νέα, με την έννοια ότι έχουν ψηφιστεί τον Μάιο του 2017, αλλά θα εφαρμοστούν για πρώτη φορά από 1ης Ιανουαρίου.

Οι φόροι θα αυξηθούν και πάλι λόγω της κατάργησης της έκπτωσης του ειδικού καθεστώτος ΦΠΑ στα νησιά, της κατάργησης της έκπτωσης φόρου λόγω ιατρικών δαπανών, αλλά και της έκπτωσης του 1,5% στην παρακράτηση φόρου.

Ειδικότερα, ο λογαριασμός για τους φορολογούμενους περιλαμβάνει:

Χαμηλοσυνταξιούχοι

Σε περισσότερους από 140.000 θα περικοπεί το ΕΚΑΣ, το οποίο άλλωστε καταργείται οριστικά και για όλους στο τέλος του 2019. Από τον επόμενο χρόνο επίσης, περίπου 200.000 νέοι χαμηλοσυνταξιούχοι που έχουν κάνει αίτηση συνταξιοδότησης μετά τις 13 Μαΐου 2016 θα στερηθούν το ΕΚΑΣ, οδεύοντας προς τις κατώτατες συντάξεις των 300 ευρώ που προβλέπει ο νόμος Κατρούγκαλου.

Ελεύθεροι επαγγελματίες

Θα βρεθούν αντιμέτωποι με την αύξηση των ασφαλιστικών τους εισφορών μέσω του υπολογισμού των εισφορών επί του αθροίσματος φορολογητέου εισοδήματος και καταβληθέντος εντός του 2017 εισφορών. Από την 1η Ιανουαρίου 2018 οι εισφορές θα υπολογίζονται επί του συνολικού καθαρού φορολογητέου εισοδήματος προηγούμενου έτους.

Ιδιοκτήτες ακινήτων

Περίπου 1 εκατ. φορολογούμενοι ιδιοκτήτες ακινήτων θα κληθούν να πληρώσουν την αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων. Με δεδομένο ότι ο ετήσιος εισπρακτικός στόχος του ΕΝΦΙΑ δεν αλλάζει και παραμένει τουλάχιστον στα 2,65 δισ. ευρώ, όποια μείωση γίνει στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων θα αντισταθμιστεί από τις αυξήσεις που θα γίνουν σε πολλές φθηνές περιοχές.

Μισθωτοί και συνταξιούχοι

Περισσότεροι από 1,5 εκατ. φορολογούμενοι με ετήσιες αποδοχές από μισθό ή σύνταξη άνω των 9.000 ευρώ τον χρόνο θα διαπιστώσουν μια μείωση στις μηνιαίες αποδοχές τους από τον Ιανουάριο.

Τρίτεκνοι – πολύτεκνοι

Περικόπτεται δραστικά το πολυτεκνικό επίδομα (500 ευρώ ανά παιδί) που κοστίζει στον προϋπολογισμό περίπου 250 εκατ. ευρώ και να ενισχυθεί με νέα κριτήρια το επίδομα σε όσους έχουν ένα ή δύο παιδιά με χαμηλά εισοδήματα.

Φορολογούµενοι µε ιατρικά έξοδα

Τέλος η έκπτωση φόρου για πάνω από 1 εκατ. φορολογουμένους. Για να εξοικονομηθεί ποσό της τάξεως των 120 εκατ. ευρώ, η Εφορία στις φορολογικές δηλώσεις που θα υποβληθούν το 2018 δεν θα αναγνωρίσει για έκπτωση καμία από τις αποδείξεις για τις δαπάνες σε γιατρούς, φάρμακα, νοσήλια κ.λπ.

Κάτοικοι 32 νησιών

Το ειδικό καθεστώς της έκπτωσης 30% του ΦΠΑ θα αποτελεί παρελθόν στο τέλος του έτους αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης με τους δανειστές να παρατείνει τη διάρκειά του για έναν χρόνο ακόμη και φυσικά να βρει περίπου 70 εκατ. ευρώ για να καλύψει τη δημοσιονομική τρύπα που θα ανοίξει.

Νοικοκυριά χωρίς ή µε λιγότερο επίδοµα θέρµανσης

Για να περικοπεί η ετήσια δαπάνη του επιδόματος θέρμανσης κατά 50% τα εισοδηματικά κριτήρια θα γίνουν αυστηρότερα και το ποσό του επιδόματος ανά λίτρο θα περιοριστεί.

Φορολογούµενοι που εκµισθώνουν ακίνητα µέσω Airbnb

Αντιμέτωποι με την πληρωμή φόρου έως 45% θα βρεθούν όσοι αποκτούν εισοδήματα από την ενοικίαση ακινήτων μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας τύπου Airbnb.

Οφειλέτες

Ευκολότερα θα χάνουν τη ρύθμιση των 100 δόσεων οι φορολογούμενοι από την 1η Ιανουαρίου 2018. Ακόμη και αν καθυστερήσουν για μία ημέρα να πληρώσουν οποιαδήποτε νέα οφειλή τους θα βγαίνουν αυτόματα εκτός της ρύθμισης.

Ξενοδοχεία

Από την 1η Ιανουαρίου 2018 επιβάλλεται φόρος διαμονής στα ξενοδοχεία και τα ενοικιαζόμενα δωμάτια - διαμερίσματα. Ο φόρος διαμονής ανέρχεται σε:

  • 0,5 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 1-2 αστέρων
  • 1,5 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 3 αστέρων
  • 3 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 4 αστέρων
  • 4 ευρώ ανά ημερήσια χρήση δωματίου για ξενοδοχεία 5 αστέρων
  • 0,5 ευρώ ανά ημερήσια χρήση για τα ενοικιαζόμενα δωμάτια – διαμερίσματα.
]]>
http://www.rizopoulospost.com/oi-krisimes-prokliseis-tou-2018-gia-tin-ellada-kai-tin-europi/feed/ 0
Το RizopoulosPost σας εύχεται ευτυχισμένο το 2018 http://www.rizopoulospost.com/to-rizopoulospost-sas-eyxetai-eytixismeno-to-2018/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=to-rizopoulospost-sas-eyxetai-eytixismeno-to-2018 http://www.rizopoulospost.com/to-rizopoulospost-sas-eyxetai-eytixismeno-to-2018/#comments Sun, 31 Dec 2017 22:54:03 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=222887 Happy-new-year-2018-Fireworks-Wallpaper

Το RizopoulosPost και οι συντελεστές του σας εύχονται χαρούμενο και δημιουργικό το 2018. Με υγεία και ευτυχία. Από τη δική μας πλευρά υποσχόμαστε ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια για τη δική σας έγκυρη ενημέρωση.]]>
http://www.rizopoulospost.com/to-rizopoulospost-sas-eyxetai-eytixismeno-to-2018/feed/ 0
Οι δημοσκοπήσεις αποκαλύπτουν: Τι μας περιμένει το 2018… http://www.rizopoulospost.com/oi-dimoskopiseis-apokalyptoun-ti-mas-perimenei-to-2018/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=oi-dimoskopiseis-apokalyptoun-ti-mas-perimenei-to-2018 http://www.rizopoulospost.com/oi-dimoskopiseis-apokalyptoun-ti-mas-perimenei-to-2018/#comments Sun, 31 Dec 2017 06:30:02 +0000 http://www.rizopoulospost.com/?p=222755 2018

Τα δημοσκοπικά ευρήματα μπορεί τα τελευταία χρόνια να μην καταφέρνουν -για πολλούς λόγους που παρέλκει να εξεταστούν εδώ- να επιτύχουν με ακρίβεια τις προθέσεις των πολιτών στην πρόθεση ψήφου. Ταυτοχρόνως όμως, εφόσον εξεταστούν με προσοχή, τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά είναι αποκαλυπτικά για τις τάσεις που επικρατούν στην κοινωνία.

Τα στοιχεία που συγκέντρωσε η εταιρεία δημοσκοπήσεων καπαresearch και προέρχονται από τις έρευνες κοινής γνώμης που διεξήγαγε το 2017 είναι πράγματι αποκαλυπτικά των αλλαγών που έχουν συντελεστεί στην κοινωνία μας τα χρόνια των μνημονίων. Ταυτοχρόνως, όμως, αποκαλύπτουν μέσα και από τις αντιφάσεις των απαντήσεων τις όποιες δυσκολίες καλείται να αντιμετωπίσει ακόμη η Ελλάδα προκειμένου να βγει στο… ξέφωτο. Και αυτό τις περισσότερες φορές δεν έχει να κάνει με τα μνημόνια ή τα αντιμνημόνια.

Έχει να κάνει με τους θεσμούς και τις σοβαρές μεταρρυθμίσεις που ακόμη κανείς δεν έχει τολμήσει να κάνει. Είτε πρόκειται για πρωτοβουλίες που ξεκινούν από τις κυβερνήσεις είτε από τις διάφορες κοινωνικές - επαγγελματικές ομάδες.

Πλέον ενδεικτική του προβλήματος που έχει η χώρα είναι οι απαντήσεις στον πίνακα 3 όταν οι πολίτες καλούνται να «βαθμολογήσουν» φορείς και προσωπικότητες. Η χαμηλή αποδοχή που έχουν πολιτικοί και ΜΜΕ δείχνουν σε μεγάλο βαθμό τη ρίζα της δεισιδαιμονίας που ταλανίζει την Ελλάδα. Σε συνδυασμό με την χαμηλή εμπιστοσύνη στον τραπεζικό κλάδο, δημιουργείται ένα εκρηκτικό κοκτέιλ που εξηγεί σχεδόν με καθαρό τρόπο την πορεία της χώρας τα τελευταία χρόνια και τις πολιτικές επιλογές των πολιτών έως τώρα.

Μία από τις εντυπωσιακότερες αλλαγές που κατεγράφη το 2017 αφορούσε στην εμπιστοσύνη των πολιτών στο θεσμό των ιδιωτικών επιχειρήσεων (πίνακας 7) που έχει φτάσει στο εντυπωσιακό, για την Ελλάδα 43%. Αυτό που όμως είναι εξίσου εντυπωσιακό είναι η απόρριψη των παραδοσιακών ελλήνων επιχειρηματιών σε αντίθεση με την έννοια της επιχειρηματικότητας.

Τέλος, δύο στοιχεία που έχουν τη σημασία τους, τόσο μεσοπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα αφορούν στην αλλαγή του καταναλωτικού μοντέλου (πίνακας 9) που δείχνει ότι η κρίση άφησε και το θετικό της αποτύπωμα αλλά και στο δείκτη αισιοδοξίας (πίνακας 10) που είναι μεγάλος.

Αναλυτικά, με βάση τους πίνακες της καπαresearch (ο σχολιασμός είναι της εταιρείας):

1 Υποχωρεί η διαίρεση «μνημόνιο-αντιμνημόνιο» και το αίτημα για ρήξη με τους πιστωτές

kr 1

Ύστερα από μια μακρά περίοδο εντάσεων και διχασμών γύρω από την ακολουθούμενη πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης, η ελληνική κοινωνία φαίνεται να στρέφει το βλέμμα προς το μέλλον και να αναζητά το νέο μοντέλο ανάπτυξης εντός της ζώνης του Ευρώ με ταυτόχρονη τήρηση των συμφωνηθέντων με τους πιστωτές. Την ίδια περίοδο, μετά και την ολοκλήρωση της 2ης αξιολόγησης, υποχωρεί σε ιστορικά χαμηλά η ανησυχία για Grexit.

2 Ωστόσο, δεν μετανιώνουν για την ψήφο τους στο δημοψήφισμα του 2015

kr 2

Δύο χρόνια μετά τη διεξαγωγή του ελληνικού δημοψηφίσματος τον Ιούλιο του 2015, το 85% των ψηφοφόρων του «Όχι» και το 88,5% των ψηφοφόρων του «Ναι» δήλωσαν ότι σε περίπτωση επανάληψης του δημοψηφίσματος θα ψήφιζαν ό,τι είχαν ψηφίσει και τότε. Από τους υπόλοιπους, οι περισσότεροι θα επέλεγαν την αποχή (10% των ψηφοφόρων του «Όχι» και 8,5% των ψηφοφόρων του «Ναι») ενώ μόλις ένα 3% του «Όχι» και ένα 2% «Ναι» θα πήγαινε να ψηφίσει διαφορετικά.

3 Έλλειψη εμπιστοσύνης σε φορείς και προσωπικότητες της δημόσιας ζωής

kr 3

 4 Αρνητικοί σε περαιτέρω θυσίες: σύγχυση για το ιδανικό μείγμα μέτρων για την ανάπτυξη

kr 4

Επτά χρόνια δημοσιονομικής προσαρμογής φαίνεται ότι έχουν εξαντλήσει τις αντοχές της ελληνικής κοινωνίας όσον αφορά στις θυσίες που απαιτούνται για την επιστροφή της χώρας σε σταθερή ανάπτυξη. Στο δίλλημα μεταξύ μείωσης συντάξεων/κρατικών δαπανών και αύξησης φόρων/εισφορών, μόλις το 32% παίρνει ξεκάθαρη θέση υπέρ του ενός ή του άλλου μείγματος μέτρων, καθώς σε ποσοστό 66,5% απαντούν «ούτε το ένα, ούτε το άλλο».

5 Ένα εκατομμύριο αναποφάσιστοι κρίνουν την επόμενη εκλογική αναμέτρηση

kr 5

Ένα εκατομμύριο (1.000.000) είναι οι αναποφάσιστοι για την επόμενη εθνική εκλογική αναμέτρηση. Η πιο ενδιαφέρουσα και δύσκολη ομάδα του εκλογικού σώματος αποτελείται από ψηφοφόρους με χαμηλό εισόδημα και επίπεδο εκπαίδευσης, κυρίως από γυναίκες και ανέργους. Στην έρευνα που πραγματοποιήθηκε μεταξύ Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου στις 13 περιφέρειες της χώρας, περίπου 1.800 άτομα (το 13,9% του δείγματος) δήλωσαν ότι δεν έχουν αποφασίσει για το κόμμα που θα ψήφιζαν σε περίπτωση εθνικών εκλογών.

Ωστόσο, με βάση τις απαντήσεις τους στα επιμέρους ποιοτικά ερωτήματα, οι αναποφάσιστοι δεν είναι μια άβουλη ή «α-πολιτίκ» ομάδα. Είναι ενημερωμένοι, παρακολουθούν τις εξελίξεις, τοποθετούνται με σαφήνεια και επίγνωση απέναντι στα μεγάλα ζητήματα της χώρας και της εποχής. Η απόφασή τους για το πιο κόμμα θα επιλέξουν, τελικά, θα ληφθεί, το πιθανότερο, αφού προκηρυχθούν οι εκλογές και τεθεί το εκλογικό δίλημμα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, η επιλογή θα έχει τον χαρακτήρα της «πιο έξυπνης» και συμφέρουσας, γι’ αυτούς, ψήφου, θα αφορά «στα ευρώ» του νοικοκυριού και όχι «στο Ευρώ» (και την παραμονή στην ΟΝΕ) και θα ληφθεί γύρω από το τραπέζι της κουζίνας, με ισχυρότερους εισηγητές τη γυναίκα ή τον άνεργο της οικογένειας.

6 Ενίσχυση της Kεντροαριστεράς – 3η πολιτική δύναμη το Κίνημα Αλλαγής 

kr 6 1

Την τελευταία φορά που κόμμα της κεντροαριστεράς κατέλαβε την τρίτη θέση σε εκλογές εθνικής εμβέλειας ήταν τον Ιούνιο του 2012. Η εικόνα ενότητας των κομμάτων του χώρου και η σχετικά μεγάλη συμμετοχή στην εκλογή προέδρου του νέου φορέα προκάλεσαν τη θετική αντίδραση ικανού μέρους της κοινής γνώμης, απέναντι σε μια παράταξη που μετρά τις μεγαλύτερες απώλειες από την αρχή της κρίσης.

7 Ευρεία αποδοχή της επιχειρηματικότητας – αρνητική εικόνα για τους παραδοσιακούς επιχειρηματίες

kr 7

Το αδιέξοδο στα οικονομικά του κράτους – εμφανές από το 2009 – και η μετέπειτα αδυναμία του να αποτελέσει πυλώνα αντιμετώπισης της κρίσης, έστρεψαν το βλέμμα του δυναμικού μέρους της ελληνικής κοινωνίας στον ιδιωτικό τομέα και την ιδιωτική πρωτοβουλία. Η εμπιστοσύνη στις ιδιωτικές επιχειρήσεις αγγίζει υψηλά για την εποχή επίπεδα και βαίνει ανοδικά, ενώ η έννοια της επιχειρηματικότητας χαίρει σχεδόν καθολικής αποδοχής. Το ίδιο δεν φαίνεται να ισχύει, όμως, για τις παραδοσιακές επιχειρηματικές οικογένειες και τους εκπροσώπους τους.

8 Αναγνώριση της σημασίας των ΗΠΑ ως χώρα-σύμμαχος της Ελλάδας

kr 8

Η παραδοσιακή τάση αντιαμερικανισμού που διατρέχει την ελληνική κοινωνία κατά το μεγαλύτερο μέρος της μεταπολίτευσης φαίνεται να «σπάει» με την έκρηξη της οικονομικής κρίσης του 2010 και την ανάδειξη της Γερμανίας ως την πιο αντι-δημοφιλή (ισχυρή) χώρα στην Ελλάδα. Στην ανατροπή αυτή συνέβαλε σημαντικά η θετική απήχηση του Μπ. Ομπάμα στην ελληνική κοινή γνώμη. Το ίδιο δεν ισχύει σήμερα στην περίπτωση του Ντ. Τραμπ, χωρίς, ωστόσο, αυτό να επηρεάζει – προς το παρόν – τη σημασία των ελληνο-αμερικανικών σχέσεων στη συνείδηση των πολιτών, όταν καλούνται να σχολιάσουν την αντιμετώπιση της χώρας από τη διεθνή κοινότητα και την εθνική εξωτερική πολιτική.

9 Αλλαγή στην καταναλωτική-οικονομική συμπεριφορά

kr 9

Η εφαρμογή των capital controls το καλοκαίρι του 2015, εκτός από τις δυσκολίες που προκάλεσε στη ρευστότητα και την εύρυθμη λειτουργία των ελληνικών επιχειρήσεων, συντέλεσε, επίσης, στη μετατόπιση της συμπεριφοράς των Ελλήνων καταναλωτών προς τις συναλλαγές μέσω πιστωτικών/χρεωστικών καρτών και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικής τραπεζικής και, βαθύτερα, σε μια πιο προσεκτική διαχείριση των δαπανών του νοικοκυριού.

10 Η πρώτη – οριακή – πλειοψηφία αισιοδοξίας για το μέλλον της χώρας

kr 10

Θετική έκπληξη της χρονιάς αποτελεί το γεγονός ότι, έστω και οριακά, αναδύεται η αίσθηση ότι, τελικά, μπορούμε να τα καταφέρουμε.

]]>
http://www.rizopoulospost.com/oi-dimoskopiseis-apokalyptoun-ti-mas-perimenei-to-2018/feed/ 0